میدونم...
میدونم که از پس انجام خیلی کارها برنمیام
که خیلی کارهایی رو که باید انجام میدادم، ندادم
میدونم که خیلی چیزها رو ندارم
میدونم که خیلی چیزها رو بلد نیستم
میدونم که توی خیلی زمینهها ضعیفم
میترسم
میدونم که نمیتونم پا روی خیلی چیزها بذارم
دیر شدن رو میفهمم
نرسیدن رو میفهمم
اینم میدونم که خیلی چیزها رو نمیفهمم
خیلی کارها رو از روی ندونمکاری انجام دادم: دل شکستن، قضاوت کردن، غیبت کردن، دروغ گفتن
خیلی جاها، خیلی چیزها رو باید به زبون میآوردم و سکوت کردم و برعکسش دادها زدم
خندهها نکردم و گریهها کردم
بیداریها کشیدم و خوابها بودم
هه... خوابه غفلت شاید!
اینها و خیلی چیزهای دیگه که شاید الان حضور ذهن نداشته باشم اما...
اما باور کن همیشه میخواستم خودم باشم حتی اونجاها که خودم رو توی لباسِ اون آدممعروفه میدیدم
میخواستم خودم باشم شاید فکر میکردم که حالم توی اون قالب بهتره. نمیدونم...
صادقانه بخوام بگم
دوسداشتم آدمخوبه باشم
اونی که هرکی از بودنه کنارش حالش خوب باشه
راحت باشه حتی شاید به قیمته خسارت زدن به خودم
همیشه دوسداشتم بقیه(همه) دوسمداشته باشن حتی به قیمته انگشتنما بودن!
میدونی!
دوسداشتم همیشه بخندم و بقیه رو هم با کارام، با حرفام بخندونم ولی فکر کنم زیاد موفق نبودم البته الان دارم تمرینش میکنم
امیدوارم که بلد بشم!
اینم بگما!
همیشه میخواستم بهترینا مالِ من باشن: بهترین تیپ، بهترین ماشین، بهترین عطرها...
توی شهرِ رویاهام قدم بزنم: داخل خیابونهای پاریس با اون نَمِ نوستالژیکِ سنگفرشهاش، درحالی که صدای چرخهای درشکهها توی گوشهام بپیچه!
مدل موهای دلخواهم رو داشته باشم.
تنها آرزوی زمینیم یعنی ایستادن پشت تریبون و حرف زدن از جزئیات کتابم و داستانه نوشتنش؛ برای جمعیتی که سکوت کردن تا توضیحاته من رو بشنون؛ داخل یه سالن بزرگ که صدا به صدا نمیرسه و من توی اون لحظه شک ندارم که اون آدم خودمم؛ برام عجیب نیست؛ واقعیه واقعی!
خیلی چیزهای دیگه رو هم میخواستم و همچنان میخوام!
با این تفاوت که قبلنا فقط افکاری بودن که داخل مغزم وول میخوردن ولی الان احساس میکنم که رسیدنه بهشون ناممکن نیست!
حالا الان چرا دارم اینها رو میگم؟
شاید میخوام بگم که من اونقدرام که فکر میکردم بد نیستم
منم میتونم اون آدمه مورده دلخواهه کسی باشم
که میتونه منتظره شنیدنه صدای قلبه اون کسی که انتظاره دیدنم رو میکشه باه( چه رویای خواستنیایه نه!)
منم میتونم حالِ کسی رو خوب کنم
میتونم تمرینه گوشِ شنوا بودن رو بکنم
منم میتونم یعنی میخوام که دستِ کسی رو بگیرم، اونجا که به کمکم احتیاج داره. باور کن هم میخوام و هم دوسدارم این کار رو! شاید الان توانایی یا وُسعش رو نداشته باشم اما خدایی از ته دلم میخوامش!
فکر کنم برای امشب بس باشه!
شاید یه روزِ دیگه، توی یه حال و هوای دیگه، اتفاقی خواستم که ادامش بدم.
پس تا اون روز...