
میشود شکوفههای بارانخوردهی گوجهسبز را که کف باغچه را، حاشیهی موزاییککاریشدهی اطرافش را، سفید° فرش کرده، دید... هوای معطر به رایحهی تلخ و شیرینی نَم خورده و راحت بر سطح سینه مینشیند را بویید... گوجهسبزهایی که کمتر از یک ماه دیگر، اندازهی تیلههای سبزرنگِ، از جایجای شاخهها آویزان میشوند را چِشید... تنهای که سال به سال دارد قطورتر میشود را لمس کرد و و صدای بادی که پر است از اکسیژنِ ناب او را شنید و در مقابل اینهمه نظم، که سرما و گرما، آلودگی و پاکیِ هوا، هوای آفتابی و ابری و بوران و... تاثیری در برنامههای درختیاش نمیگذارد؛ تعظیم نکرد؟