خوبم. آفتاب طاقِ آسمونه. حال هردوشون خوبه؛ معلومه! آبی و طلایی، با تنظیم شدهترین مقدارِ خودشون، با هم دیگه ترکیب شدن؛ انگار یه طراحه قهار اون بالا نشسته و حسابی ولخرجی کرده توی این امرِ خطیر؛ بعید نیست روحه مرحوم پیکاسو احظار شده باشه و قلم به دست، داره مخیلاتش رو به تصویر میکشه! عجب ذهن خلاقی؛ عجب حس و حاله نابی؛ عجب وژدان کاری به خرج داده؛ دمش حسابی گرم.
اما من!
همیشه اوکی نیستم. کسی هم نیست که بگه خرت به چند. خب طبیعت زندگیم همینه ها! گله چرا؛ مگه من باری از دوشِ کسی برداشتم که بخوام همچین توقعی ازشون داشته باشم!
پارگرافهای بالا مال دیروز بود. نشد تمومش کنم. تا اون تایم خوب پیش میرفت همهچی ولی خب وسطاش یه سری اتفاقات افتاد؛ یه کارهایی پیش اومد که نشد ادامش بدم. که یه نمونش دورهمیِ شبمون با دوستام بود که کلا دست و پامو بست. تا دَمدمای صبح بیدار بودیم و بگو بخند. جاتون خالی پانتومیم بازی کردیم و...
از بحث اصلی دور نشیم. امروز ظهر که از مغازه برمیگشتم، بعد از خدافظی با امین، تو سرم بود که حتما برای امروزم یه یادداشت داشته باشم. جالب نیست وقفه بیفته بینشون و اینکار به عادت تبدیل بشه. خلاصه داشتم به اینا فکر میکردم و توی امروزم تا اون ساعت، دنبال سوژه میگشتم. این به ذهنم رسید گفتم شاید برای شمام جالب باشه؛ پس مینویسمش!
با خودم گفتم الان من حالم خوبه ولی میتونه بد هم باشه؛ یعنی بد بشه! چجوری؟ اینجوری که من وقتی به کارهایی برمیخورم که از پَسشون برنمیام، پا پس میکشم. البته بعد از یه پروسهی نسبتا طولانیه ور رفتن با اعصابم. کمتر این خلق و خو رو درون خودم رشد دادم که دنبال راه حل بگردم. معمولا آسونترین راه رو انتخاب میکنم و اون فراره!
آره. فرار میکنم و اون طبعِ آشنای خودخوری، مهمون روح و روانم میشه. جوری که باعث میشه سراغ کارهایی که میتونم انجامشون بدم هم نمیرم؛ حتی حمومم نمیرم؛ مسواک نمیزنم؛ شده که حس و حال سر کار رفتن رو هم ندارم.
اصلا بحثه چالشه 《چی درسته و چی چی غلط》هم نیستما!
نه میخواستم اینو بگم که سوژهای که امروز به ذهنم رسید هم یجورایی به دیروز مربوط میشد. اینجوری بگم بهتره؛ انگار ادامهی حال( نوشتهی) دیروزم بود. آفتابی نبود اما گرم بود...
بیخیال دیگه چیزی به ذهنم نمیرسه. عجالتاً متن رو همینجوری به حال خودش رها میکنم. باشد که بعدا سراغشو بگیرم! دیگه نمیخواستم امشبم به هر بهانهای، از نوشتن طفره برم. ناقص باشه ولی باشه! اینجوری بهتره. البته این نظر منه!