خودت که عاشق باشی...
به عاشق بودنهای دیگر آدمها حسادت نمیکنی
در عوض برایشان دعای خیر میکنی
تا شاید برود
بچرخد و بچرخد تا به خودت برسد و...
نگو که بس است! بگذار تا غرق شوم در تو! تو را که مرزهای وجودم را بی مَہابا شکستی، تا به سمتم حجوم بیاورند، تمام آن حسّ هایی که عمری است در پشت حصارِ اِبہام، زندانی است!
۰
جستجوی بی پایان
همه ی استادای قلم میگن باید برای بهتر نوشتن باید کتاب زیاد بخونی رمان،داستان... ولی آخه نمیگن که تو، توی کدوم کتاب نوشته شدی!مثنوی؟ یانه رومئو و ژولیت یا دیوان شعر اخوان! یا شایدم توی سردیِ حقیقت فروغ! حداقل بهم بگو تو کدوم فصل باید دنبالت بگردم؟ تو فهرست کتاب هایی که میدونم هیچ آدرسی از تو رو به من نمیدن! باید دنبال تیترهایی بافونت بزرگ باشم که شاید خبری از تو رو داخلش نوشته باشن.نکنه قبل از اومدن من از اون صفحه سفر کرده باشی و قبل از رسیدن من اسباب کشی کرده باشی از اون کتاب و سفر کنی! سفر به همه ی قصه ها و داستان های بی انتها و باز، که من رو به دنبال خودت،به اجبار بکِشی و ببَری به ناکجا آباد.و ردّ پایِ این جستجو و پیگرد های بی پایان رو، برای هربیننده ای، توی سطر به سطر و واو به واو این دست نوشته ها، به جا بذاریم.
راستی! الان می دونی دقیقا کجاییم؟