امروز به انتخابِ یک نفر، احترام گذاشتم و از لذتهای دیگری، لذت بردم. به حرفهای چند نفر دیگر،فثط گوش دادم، با این تمرین که قضاوتشان نکنم. سعی کردم موسیقی را بشنوم و متن کتاب را بخوانم و در تصمیمهای مختلف، بهترین انتخاب را ببینم.
تمام اینها باعث شد تا بتوانم از سرمای منفی هشت درجه هم لذت ببرم. از یک لیوان نوشابه و چند عدد شیرینی خامهای نیز. از تمیزکاریِ آینهها و سلام به گلها و خندهی مادرم در تأییدِ من که گفتم انتخابِ پردهی اتاقم، عالیست! اصلا چرا راه دور برویم، از نوشتن در ساعت یک و چهل و هفت دقیقهی صبح، کیف کردم؛ آنهم با نهایت حضور ذهن!
اینها به من یادآور میشوند که مسیرم، بسیار باارزش است، پس نیازی به دست و پا زدنهای بیخود نیست. شُل کنم و...