الان که فکرش را میکنم، میبینم کسی وارد زندگیام نشده که بخواهم غم رفتنش را بخورم. کسی در حد و اندازهی آن « تو » یی که شاعر میگوید: « تویی تمام ماجرا --- که رفتهای ولی مرا به حال خود نمیگذاری... » احتمالا من در حسرت اوییاَم که هنوز نیامده و شاید تمام این غمهای الآنم، بازیگوشیهاییست که زیر سرِ خیالم است با خیالش که من از دور، شاهد آن هستم. خوشابهحال خیالم که « اویِ » خود را میبیند در دنیای خودش... دنیای خیال...