من امشب خدا رو دیدم!
با یه هیکلِ سبز، زیرِ نورِ چراغ برق، تمامقد جلوم وایستاده بود. یه موضوعی رو باهاش درمیون گذاشتم. از کنارش که رد شدم، یه دونه از برگاش رو کَندم و با حرص، بو کشیدمِش. بعدشم انداختمش دور.
آهای دخترکِ هفت، هشت ساله! امیدوارم بیست و یکی دوسالِ دیگر، گذرت به این مدل ترانههایی که اکنون گوش میدهم، نخورد. پس حالا که دستت در دستانِ مادرت است، این مدل نگاه کردنت را از من بِدُزد؛ لطفاً.