آهای شمایی که آشغالهاتون رو با بیتفاوتی بیرون پرت میکنید
امیدوارم زمین هم با بیتفاوتی از اشتباهتون بگذره
امیدوارم طبیعت ببخشتون
شمایی که یه درصدم براتون اهمیتی نداره که با اینکارتون گند بزنین به خونه و کاشونهی یه سری موجود زنده
که اونهام هماندازهی شما حق زندگی دارن
آهای شمایی که سینهتون رو سپر میکنید و با افتخار برچسبِ اشرف مخلوقات رو به خودتون میچسبونید
یکم خودتون رو به زحمت بندازید و یه پلاستیک زباله بذارید بغلدستتون و دور-ریختنیهاتون رو بندازین داخلش
قطعا خودتونم خوشتون نمیاد مهمونتون آتو آشغالهاش رو همینجوری بریزه کف خونتون
قبول دارید که ما هم مهمونهای زمینیم
اینم قبول دارین که بقیه موجودات زنده هم یه دسته دیگه از مهمونهای زمین هستن
آسمون رو که همینحوری گوه زدیم توش
از بارونهای پر از گلولای و کربندیاکسید متوجهش شدین دیگه
تهرونیا این رو خوب میفهمن
بیاین حداقل یخورده برای خودمون فرصت قائل بشیم
بیاین تا زندهایم حداقل اجازهی تنفسِ اکسیژن و هوای تازه رو به ریههای خودمون بدیم
حالا نمیخوام بگم به فکر اون زبونبستههایی که نطفهشون تازه داره داخل رحم مادرهاشون شکل میگیره باشیم
فعلا به فکرِ همین آدمهایی که دارن عمودی زندگی میکنن باشیم
اون هدفم کم کم شکل میگیره
تا یادم نرفته
الان که فصلِ نهالکاریِ
بیایم به هوای تفریحم که شده
دست تو جیبمون کنیم و یکی یدونه نهال بخریم
و با بیل و یه قُمقُمهی آب بزنیم به دل کوه و باغچهها و یه مهمونِ کاملا خواستنی رو به خاک دعوت کنیم
به جبرانِ همهی اون درختهایی که ریشههاشون رو مظلومانه خُشکونیدم
تنههاشون رو بریدیم
ببین
همه گفتنیها گفتنی نیستند ها
بعضیهاشون رو باید دید
طبیعت مریض شده
این رو ببینیم
قدم اول رو برداریم و قبول کنیم که ما مریضش کردیم
با خودخواهیهامون
با آروزهای پولیمون
بیایم و یکم با قلبمون آرزو کنیم
بیایم و تمرین کنیم تا یاد بگیریم که مادیاتمون رو از معنویات جدا کتیم
هرچند آسون نیست
آسون نیست که زمینی باشی و آسمونی فکر کنی
سخته
چون خودمم یکیام از همین دوروبرها
اصلا داستان همینه
که برای آسمونی شدن باید فکر رو بذاری کنار و باروبندیل سبک کنی و فرمون رو بسپری دست قلب
و این سخته
چرا
چون باید از خیلی چیزها بگذری
از خیلی لذتها که مالِ زمینیهاست
آسون نیست پرواز
این رو از نگاهِ یه یاکریم به سگِ لَنگ و گوشهنشینی که داشت از گرسنگی میمرد، شنیدم؛ درحالی که اون کاری اَزش برنمیاومد
و هردوشون خوب این رو میدونستن
و اینم میدونستن که آدم از پَسش برمیاد
اما یادشون رفته بود که ما آدما خودمون رو درگیرِ داستانِ دیگهای کردیم
سخته گم شدن
و من الان گم شدم تو احساساتم
بین کلمات
اَمان از کافئین
از موزیکهای نوستالژی