
تشخیصِ صدای افتادنِ برگ از شاخه
سخت نیست.
میافتد.
آرام و بیصدا. سبک. همراه با خِش خِشی جزئی.
تشخیصِ بعضی صداها سخت نیست.
نیازی به چشمانِ تیزبین ندارد.
احساسشدنیست!
صدای لرزیدنِ قلب، یکی از همان صداهاسات.
تنها مشکلش اینست که جذابست در ابتدا.
یعنی اتفاق میافتد و تو را سِحر میکند.
طوری که قدرتِ حرکت را، از قدمها برای فرار و از دستها برای دوری میگیرد
و از لبها برای...
دل رابطهی مستقیمی با گوشها دارد؛ با نگاه!
اصلا هم میانهی خوبی با مغز ندارد.
اصلا راهش سَواست از افکار و هر آنچه بدان مربوط میشود. حساب و کتاب هم سَرش نمیشود.
ناگهان در مسیرِ نگاهی قرار میگیرد.
میلرزد و...
تمام.
آنجا دیگر بخواهی هم کاری از قدرت مغز برنمیآید.
قدرتی مُجزاست برای خودش!
اینها را نمیشود پای ضعفِ وی گذاشت؛ شیوهاش همین است.
اشتباه هم نیست.
به هیچ وجه!
اگر هم جایی شنیدید که اینروزها دل به کار نمیآید و باید به کل از آن صرف نظر کرد؛ شک نکنید که پای مغز در میان است!
کارش همین است. خشکاندنِ احساس و تبدیل کردنِ انسان به یک موجودِ ماشینی که زاده شود و در نهایت بمیرد.
این را از من داشته باشید: هر که را دیدید که میخندد، بدانید که دلش زنده است؛ بدانید که حالش خوب است.
بدانید که مغزش را، افکارش را کنار گذاشته و زندگی را، زمان را رامِ خویش کرده است.
او هیچوقت پیر نمیشود.
وی کسی است که گوشهایش را و چشمانش را بر روی هر آنچه زمینیان نُشخوار میکنند بسته است.
به اصطلاح ما سایرِ آدمها، عشق چشم و گوشش را کور کرده است.
آری عاشق شده است!
او انتقام خود را از این میهمانیِ اجباری که بدان دعوت شده، گرفته است.
خلافِ ما که قرار را بر فرار ترجیح داده و تن به سوختن و ساختن دادهایم.
به گمان من، او برنده است.
خوشبحالش!
اگر یک چنین شخصی را دیدید، از دستش ندهید که وی همان شانسی است که یکبار دربِ هر خانهای را میزند!
چهار دست و پا مُطیعش باشید.
نترسید.
نمیبازید.
اصلا فال است و تماشا؛ به امتحانش که میارزد.
چیزی را که از دست نمیدهید. نهایتش اینست که چند روزی را در میانِ اینهمه اَخم، میخندید.
تقدیم به برگی که از شاخه افتاد.