
هیجانی از نشدن و نتونستن که تبدیل به سایهی سنگینی شده برروی لحظه لحظهی قبل و بعدِ لحظاتی که میتونم خوشحال باشم؛ قیچیای موازی با خطِ رویشِ پَرهام، همراهِ همیشگیِ اینروزهای منه! در مواجهه باهاش، کاری جز پَرت کردنِ حواسم با موزیک، از دستم برنمیاد؛ جز لگد زدن به پلاستیک زبالهی سیاهی که بیمصرف، روی زمین افتاده؛ جز بازی با سنگفرشهای ناموزون و شِلَختهای که با خاک و برگهای سوزنیشکلِ کاج پر شده؛ جز گره زدن هوشیاریم با موتورسواری که بیش از حد معمول، سرنشین پشت خودش سوار کرده و خیابون رو توی لاینِ مخالف، گاز میده؛ جز... هرکاری که من رو از تشعشعات منطق دور کنه و دستِ تخیلم رو توی دست خواستنیهایی بذاره که یه عمرِ سی و یک ساله، با لباسِ توهم، جلوی چشمام میرقصید!
توی این لحظهها جز خندیدن به این موضوعاتِ بیپایان و تهوعآور، تمایل به انجام هیچ کاری ندارم! متنِ ترانه رو با خودم زمزمه میکنم؛ حتی توی شلوغترین مکانهای عمومی! خودم رو از بیرون تماشا میکنم و برای کسی که داره توی اوجِ شدنها و خوشحالیها قدم برمیداره، دست تکون میدم و براش بوس میفرستم و با چسبوندنِ انگشتای شصتم به هم، باقی انگشتها رو در حالتی قرار میدم که تصویر یه قلب بسازه و روی سمت چپ سینهام، به جلو و عقب حرکتش میدم! خیلی واضح، تا بفهمه که چقدر برام عزیزه؛ چقدر حاضرم براش به هرکاری تن بدم! توی همون صحنه، ازش بخاطر تمام تاخیرهایی که میدونم کوتاهیِ، صمیمانه عذرخواهی میکنم و صادقانه بهش توضیح میدم که تمایلم به رشدِ و توی موقعیتهای بعدیم، بهتر تلاش میکنم. امیدوارم که باور کنه... میدونم که میکنه... میکنه!
توی این لحظهها که هیچ ساعتِ مشخصی نداره، گاهی بین پخشِ موزیک، وقفه میندازم و دل به نسیم و صداهای گُمِ آدمها میدم و زمین رو قبول میکنم؛ چمن رو، درخت رو، نگهبان پارک رو، حتی پسری که دست دوستدخترش رو گرفته و دارن توی اون گوشهی تاریکِ پارک، عشقبازی میکنن... همه رو به همون شکلی که هستن قبول میکنم و براشون حالِ خوب آرزو میکنم و دوباره موزیک رو پِلِی میکنم؛ قبل از اینکه خاکستریها بهم حمله کنن، درها رو میبندم و لحظه رو از شاخهی زمان، میچینم و مزه میکنم!
اینها، اینروزهای من رو میسازن و من تمرین میکنم که صاف راه برم؛ با ابروهایی که دلشون میخواد هلالیشکل باشن تا مقطع!
[ باشد که دیوارهای شهرم را پُر ببینم از اعلامیههایی که متن آنها به این شرح است: فلانی، راهحلی برای خندیدن پیدا کرده است؛ درعوضِ اعلامیههای ترحیم، گوشتِ مرغِ سهمیهای و نیاز به نیروی کار و... ]