امشب هوا فهمیده بود که فصل مورد علاقهام چیست پس تا میتوانست، سرما در فضا تزریق کرد. زانو به پایین، از سرما میسوخت و بیرون ماندنم را ادامه میدادم و در تلافی، لذتجویانه، به بخاری نزدیکتر میشدم. چند قدم دورتر و باز سرما و باز گرما و... دری را میبستم و دری را باز: تداعیِ زمستان در آذر، کاپشن و دستهایی که تا مچ در جیب فرو میروند حرفهایی که مال آدمهای زمیتانیست؛ آنهایی که زیاد اهل خانه و گرمایی یکنواخت نیستند؛ گرما را اگر دوست دارند، محض خاطرِ زیبایِ سرماست. سرما معجزه است! آدم را زنده نگهمیدارد؛ مانند تکهی بریده شدهی انگشتی که تا رسیدن به بیمارستان، در جعبهی یخ ( سرما ) نگهداری میشود. گرمای مطلق، کسلی میآورد و این مورد علاقهی میل باطنی من است و من این را دوست ندارم چون از من، از من یک آدم نساخته، تمام، سنگ بوده و... امشب در مغازهی فرهاد، زندگی را تجربه کردم و اینطور شد که به پادشاه فصلها عرض ارادتی مخصوص نشان دادم و سرم را درمقابل بخشندگیاش خم کردم تا مبادا با نگاهی آلوده گره بخورد!