در یک غروب سرد کمی آشنا شدیم
بعدا قرار و کافه و یکباره ما شدیم
کمکم تمام روح تو در من نفوذ کرد
با یک نگاه خیره به هم مبتلا شدیم
دلهایمان که لانهی غم بود و جا نداشت
ترفند عشق آمد و در لانه جا شدیم
در من هزار بلبل زخمی نشسته بود
با بوسههای گرم تو یکیک دوا شدیم
در کافهها برای هم از نیچه از هگل...
غرق پزشک دهکدهی کافکا شدیم
ما رهبران سرکش یک جنبش سپید
ما با دهنکجی به غزل چپگرا شدیم
یک شب قطار قسمت دنیا رسید و ما
تقسیم مثل دستهی سربازها شدیم
دیماه ِ خیس ِ ابری و غمناک و ما دوتا
با کولهبار خاطره از هم جدا شدیم!
● علی احسانی زاده
● از کتاب شکوفه های نازک اسفند

#حافظ_موسوی