
خیلی عجیبه که یه خواننده سبک رپ و هیپهاپ فقط توی پلتفرم اینستاگرام به بیش از 4 میلیون مخاطب دسترسی پیدا کنه.
چرا عجیب؟ چون هنر و استعداد این شخص طبق قوانین فعلی کشور غیرقانونی و جرم محسوب میشه.
فقط فرض کن فعالیتش قانونی بشه و بتونه توی ایران اجرا داشته باشه، مطمئناً این دفعه جمعیت مخاطبهاش حداقل دوبرابر میشه؛ که امیدوارم این اتفاق خیلی زود بیفته و بتونه از هنرش داخل ایران و کنسرتها کسب درآمد کنه.
امّا بحث اصلی اینه که چطوری این شخص تونست به همچین آمار فوقالعادهای برسه و ما چطوری میتونیم توی کسب و کار خودمون از این روش درس بگیریم.

ممدرضا (جوری که خودشو به این اسم صدا میزنه) شخصیت دوست داشتنی داره و در این مورد شکی نیست امّا میخوام کمی برگردم عقب.
حدود 11 سال پیش هیچکس هیچ عکسی از این هنرمند توی رسانهها ندیده بود، فقط و فقط موزیکهایی که از طریق برخی رسانهها منتشر میشد و به دست تعداد خیلی محدودی از مخاطبها میرسید.
ممدرضا اون موقع هیچ کنسرتی برگذار نمیکرد که دو علت اصلی داشت:
1- کم بودن تعداد مخاطبها
2- نشون ندادن چهره (که خودش علتش رو سن پایینش اعلام کرده بود)
امّا رشد مخاطبها به خاطر نمایش چهرهاش نبود، بلکه مهمترین اصل موفقیتش دیسیپلین و تداوم فعالیتش توی یک زمینه بود.
به قول خودش:
داشی منو توو این ده سال، کسی کف این خیابونا نشناخت
10 ســــــــالِ لعنتی، مستمر فعالیت کردن و تولید محتوای خوب بدون اینکه کسی بشناستت!!!
کدوم یکی از برندها و کسبوکارهایِ حال حاضر همچین کاری رو میکنن؟
به جرأت میتونم بگم هیچ کسبوکاری داخل ایران چشماندازهای بلند مدت نداره و به قولی همه میخوان راه صدساله رو یه شبه طی کنن.
محصولی رو معرفی و شروع به بازاریابی و فروش کنن.
امّا کاری که ممدرضا کرد شبیه مدل "کارخانهی محتواست" که کتابی تحت همین نام به نوشته جو پولیتزی منتشر شده که خوندنش برای کسایی که تولیدمحتوا میکنن یا میخوان روی بازاریابی محتوا سرمایهگذاری کنن خالی از لطف نیست.
ممدرضا بدون اینکه محصولی برای فروش بذاره (قبل از فروش آلبومها) به صورت مستمر موزیک منتشر میکرد و دونه به دونه مخاطبهاش افزایش پیدا میکردن و زمانی که پایگاه مشتریها ساخته شد اولین کنسرت خودش رو داخل ترکیه برگذار کرد.
به این روش توی دنیای بازاریابی "اول مخاطب" گفته میشه.
این روش مزیتهای زیادی داره که توی فهرست زیر فقط به چند نکتهاش اشاره میکنم:
1- جمعکردن مخاطب وفادار (مشتری) قبل از فروش محصول: زمانی که این اتفاق بیفته هنگام معرفی محصول افراد مشتاقانه از محصولات یا خدمات شما استفاده میکنن.
2- شناسایی مخاطب و درک کردنش: نیازهای مشتری رو در طی تولیدمحتوا میشناسی و درد اونها رو پیدا میکنی و زمانی که درد مشتری رو شناختی میتونی درمانش رو ارائه کنی.
3- دریافت مخاطبان بیشتر با توجه به شناخت اونها: زمانی که پایگاهی از مخاطبها رو جمع کردی میتونی محتوای بیشتری نسبت به قبل تولیدکنی و افراد بیشتری رو از حوزههای مختلف به سمت خود جذب کنی. اینطوری راه درآمدت بیشتر میشه.
ممدرضا الان به جز فروش آلبوم و تور کنسرتها میتونه تیشرتهای اختصاصی، اکسسوری و... رو به برند خودش اضافه کنه؛ در واقع وقتی از اول مشتری وفادار رو داشته باشه هر نوع محصول یا خدماتی رو میتونه ارائه کنه.

جواب ساده است: کوتاه نگری.
همونطور که اول مقاله اشاره کردم هیچکدوم از کسبوکارهای داخلی حاضر نیستن 10 سال فعالیت مداوم بدون فروش داشته باشن.
این کسبوکارها نمیخوان دورهی آزمون و خطا رو بگذرونن و برهمین اساس از هر 10 کسبوکار که به سمت فعالیت محتوا محور حرکت میکنه فقط 1 یکی از اونها موفق میشه.
نکتهی مهم دیگهای که وجود داره اینه که هیچکس نمیخواد اولین باشه.
همه دوس دارن از راه بقیه که مطمئنه شروع کنن و معمولاً کسبوکار خودشون رو از نمونهی مشابه داخلی یا خارجی کپی کنن، اینجوری کمترین میزان ریسک رو متحمل میشن.
اگه شرکت X فلان محتوا رو منتشر کرده و تونسته رتبهی 1 گوگل رو بگیره، شرکت Y, Z, W و S هم همینکار رو میکنن و این میشه که رقابت خیلی سخت و بهم نزدیک میشه.
در واقع یک جور انحصار در تولیدمحتوا شکل میگیره.
اگه هر برند به سبک و استایل خودش محتوا تولید کنه بدون شب مخاطبهای خودش رو پیدا میکنه.
درست مثل ممدرضا شایع که با استایل خاص خودش شروع کرده و همچنان با همین استایل پیش میره، مسلماً اگه میخواست استایل خودش رو کپی کنه یا اصطلاحاً ادای شخص دیگهای رو دربیاره قطعاً موفق نمیشد.
برای اینکه یک کسبوکار بتونه حرفی برای گفتن داشته باشه به معنای واقعی کلمه باید خودش باشه. نباید ادای کسبوکار دیگهای رو در بیاره و هر تکنیکی که زده میشه رو کپی کنه.
چرا کپی میکنن؟ علت اینکار هم همون دلیل قبلیه، چون هیچ کسبوکاری دوس نداره اولین باشه و آزمون خطا کنه.
شرکت X از طریق این راه فروشش اینقدر افزایش داشت، پس ماهم همونکار رو میکنیم.
در حال حاضر محتوای وب فارسی به سرعت درحال رشده و خیلیها به تولیدمحتوا رو آوردن و این خیلی خوبه امّا در آیندهی نه چندان دور فقط کسبوکارهایی باقی میمونن که استایل و سبک خاص خودشون رو دارن و تمام کپیکار ها مثل پول فتوکپی گرفته شده بی ارزش میشن.
امیدوارم فرهنگ تولیدمحتوای منحصر به فرد و خوب برای همهی کسبوکارهای ایرانی جا بیفته و موفقیتشون روزافزون بشه.
انتقاد، نظر و پیشنهاد رو بدون سانسور پذیرام♥
راستی برای اولین بار دو مقاله رو تو یک روز منتشر میکنم و همهی سعیم رو کردم که روی کیفیت محتوا تأثیری نذاشته باشه با این حال اگه جایی اشتباهی چیزی بود حتماً توی کامنتها بهم اطلاع بدین.♥