چند شب پیش بود که دیجی کالا در رویداد #بر_خط_ایران، محصولات و خدمات جدیدش رو معرفی کرد؛ من یادمه که سعید سیسختی از چند ماه قبل، هر روز دعا میکرد که امسال دیجی کالا محصول خودش در زمینه Food Delivery رو زودتر لانچ کنه تا بلکه از شر #اسنپ_فود و مصائب بسیارش راحت بشیم? کاش سعید از خدا چیز دیگه ای میخواست?
دیجی کالا اعلام کرد که به زودی، محصول جدید این شرکت، یعنی دیجی کالا جت در حوزه سفارش آنلاین غذا وارد خواهد شد. از اونطرف اگر شنیده باشید اسنپ اخیرا سرویس اسنپ اکسپرس رو لانچ کرد یا دیوار که جدیدا داره میره در حوزه استخدام...
سوالی که پیش میاد اینه که "به راستی این سه غول بزرگ، از جان بازارهای مختلف ایران چه می خواهند؟!"
خب جواب سوال مشخصه: سهم بازار!
داستان از اونجایی شروع شد که دیجی کالا داشت خیلی راحت واسه خودش جنس میفروخت که ناگهان گنده لاتی به نام اسنپ در حوزه استحفاظی ایشون قد علم کرد! بله، اسنپ شاپ لانچ شد :)
اسنپ با لانچ سوپر اپ و داشتن user base چند میلیونی خودش به راحتی سرویس (پروداکت) های جدید خودش مثل اسنپ شاپ- رقیب مستقیم دیجی کالا- و اسنپ اکسپرس- رقیب مستقیم دیجی اکسپرس- رو لانچ میکنه و احتمالا به خیال خودش هیچ کس هم جلودار این غول بزرگ نخواهد بود :)
اما با هم دیدیم که برادران محمدی هم دست روی دست نذاشتن و برای گرفتن سهم بازار از بازار پر زرق و برق FMCG به سرعت برق و باد، محصول جدید خودشون به نام دیجی کالا جت رو راه اندازی کردن تا نشون بدن این تو بمیری ها از اون تو بمیری ها نیست! و جدیدا هم که اعلام کردن که به حوزه استحفاظی جناب "اسنپ فود" هم وارد خواهند شد…
اما مزیت دیجی کالا و اسنپ چیه که میتونن به این سرعت محصول های جدید (مثل دیجی کالا جت یا اسنپ اکسپرس) رو لانچ کنن و به سرعت هم از رقیبان قدر قدرت خودشون سهم بازار بگیرن؟
این غول های بزرگ، قبل از اینکه تیم توسعه محصول (تیم فنی و محصول) اجایل و خوب داشته باشن زیرساخت هایی دارن که میتونن از اون ها به عنوان "اهرم" (در اصطلاح: Leverage) استفاده کنن.
کسب و کارهای بزرگ زمانی که در رشد خودشون به افول میرسن و دیگه کانال های مارکتینگی شون هم جوابگو نیست (به اصطلاح Exhausted شدن) میرن سراغ لانچ محصول های جدید تا بتونن با تارگت کردن بازارها و مشتریان جدید، رشد تازه ای رو شروع کنن و درآمد خوبی به جیب بزنن :) و زمانی که میخوان این کار رو انجام بدن کم ریسک ترین کار ممکن این هست که از زیر ساخت های فعلی شون به عنوان اهرمی برای رشد استفاده کنن.
دیگه حتما شما هم در سطح شهر های مختلف، ماشین ها و موتورهایی که برچسب خوش رنگ و لعاب دیجی کالا و اسنپ روی اون ها نقش بسته رو دیدین و میدونین که این شرکت ها از چه زیر ساخت لجستیکی خوبی برخوردار هستن. پس کاملا عقلانی هست که بیان و از این زیر ساخت لجستیکی خوب خودشون استفاده کنن و به بازارهای جدید ورود کنن.
در حالیکه دیوار، به عنوان پلتفرمی برای گذاشتن آگهی های نیازمندی های مختلف در اذهان عمومی position شده و جا افتاده، در اقدامی انقلابی دیدیم که محصولی جدید به نام "دیوار فروشگاه ها" لانچ شد که نشانگر این بود که دیوار خیز بزرگی برای بدست آوردن سهم بازار از بازار خرده فروشی (البته با مدل Marketplace) برداشته…
اما باید بدونیم که در جنگ این غول های بزرگ، هر عملی همراه با یک عکس العملی خواهد بود و بازیگر بزرگ بازار خرده فروشی، یعنی دیجی کالا، دست روی دست نگذاشت و با سرعت خوبی محصول جدید خودش در زمینه "آگهی های نیازمندی" با نام پیندو (pindo.ir) رو لانچ کرد تا نشون بده چقدر سریع میتونه به کنش های رقیبان بزرگ خودش در بازارهای دیگه واکنش نشون بده.
در هر دوی این موارد می بینید که چطور این کسب و کارها با استفاده از پلتفرم فعلی و با اهرم کردن اون، محصولات جدیدی رو به بازارهای جدید لانچ میکنن تا بتونن خودشون رو رشد بدن و بازارهای بزرگتری رو مورد هدف قرار بدن…
توسعه و لانچ محصولات جدید با استفاده از زیرساخت‌های فعلی و اهرم کردن اون‌ها شاید در نگاه اول آسون به نظر بیاد اما تحقیقا هر کسب و کاری که دست به چنین کاری میزنه ریسک زیادی رو برای موفق شدن اون محصول متحمل میشه.
در ادامه راجع به دلایل موفقیت یا عدم موفقیت این محصول های جدید هم خواهم نوشت... ممنون که تا اینجا همراه من بودید??
