کتاب میخوانم تا شرمنده خودم نشوم...
برای این ذهنی که همیشه گرسنه است و درمانده برای فکر،هیچگاه راضی نمیشوم که مدیونش باشم
چون آدمی جز روح،روان و احساساتش چیزی جز ربات نیست...
میخوانم تا ذهنم بخورد،ذهنی که سیری ناپذیر است...
و نوشتن ورزشی ست برای ذهنم که انرژی اش تخلیه شود تا کار دستم ندهد
الفکـــــــــافـــت دومین روز از سومین فصل بهـــار 401