ولی یک موضوعی درباره همه ما وجود دارد و آن هم این است که خیلی بیش از حد فکر میکنیم به همه چیز مثلا یک نفر یک حرفی به ما میزند و آن حرف شاید سال ها شاید ماه ها در مارا در خود فرو ببرد واقعا ناراحت کننده است همچین حس و حالی را از خودم شروع میکنم وقتی ناراحت میشوم وقتی کسی حرفی به من میزند انگار که کل دنیا برایم تمام شده اشک در چشمانم حلقه میزند و دیگر دوست ندارم ادامه آن حرفی که ناراحتم کرده را بشنوم یا دیگر حرف بزنم عجیب عجیب و عجیب اینکه من دل پاکی دارم و اگر کسی من را ناراحت کند باز هم اورا میبخشم اما قلبم پر از زخم میشود اما چطور آخر میخواهم واقع بین باشم این موضوع همیشه وجود داشته و همیشه هم بوده است و باید با این موضوع کنار بیاید که همه مثل او فکر نمیکنند همه مثل او حس نمیکنند ولی من خیلی ناراحت شدم برای خودم برای احساساتم برای روحم برای وجودم
برای مثال دیروز یکی از دوستانی که در فضای کار باهم همکار هستیم به من گفت کیفیت گوشی من از گوشی تو بالاتر است حالا من یک سوال دارم آن چه ربطی به من دارد ؟ هیچ
همسایه هایی که رد میشوند خیلی نگاه میکنند چه ربطی به من دارد ؟ هیچ
بازار مشتری نیست ؟
فلانی فلان لباس پوشیده چه ربطی به من دارد؟ هیچ
واقعا هم گاهی به چیز های الکی فکر میکنیم