از یک جایی به بعد غم دو عالم روی قلبت مینشیند وقتی همه چیز را به بعدا موکول میکنی رانندگی را بعدا یاد میگیرم دانشگاه را بعدا میرم بعدا میرم آب بگیرم بعدا غذا میخورم بعدا بعدا بعدا شاید این احساس غم از پیگیری نکردن و به بعدا سپردن باشد؟هان
موضوع از این قرار است که از اول شهریور تا به الان 5 مهر احساس کردم دیگر هیچ دستاوردی ندارم احساس کردم پوچ هستم احساس کردم دیگر مثل قبل موفق نیستم و همین زمینه ای برای شروع این احساس غم شد و باید حذف شود
باعث شد که فکر کنم بعدا همه چیز درست میشود و خود را قربانی این احساس کنم و حالا که نشسته ام برای خودم مینویسم به این نتیجه رسیده ام که نه جانم به خاطر همین اهمالکاری ها الان این احساس غم در قلبت نهفته است
و درمانش هم در دست خودم است و من این را به خوبی متوجه ام و مینویسم تا خودم را به خودم نشان بدهم من طلوع روز های سختم و این را به خوبی متوجه ام
آن جایی که غم عالم در قلبم نشست این را به خودم قول دادم که درمان پیدا کنم خودم را گم نکنم به خودم قول دادم در این دروغ های الکی مجازی سختی های زندگی به خودم امید میدهم
و میخواهم برای دوستی که این پیام مرا میخواند هر احساسی از این متن داشتی برایم احساست را بنویس