ديروز سفرم را از چشم هايش شروع كردم از آغاز طلوع خورشيد در موج موهايش رقصيدم ?نفس زنان براي خوردن چايي به چال گونههايش پناه بردم...ساعاتي دلبرانه به غروب لبانش نزديك شدم هر بار اسمم را صدا كرد ...
حلقه بر دلم زدم با قندي كه درونم آب ميشد?
تا هنگام شب عشق بازي يادش را با خود به هفت كوي و برزن بردم...
اين چه قافله ايست كه هربار به خودآيم از آن جا ماندم!!؟؟؟
ala nevis❤️
