
امروزه تحت تأثیر رسانه ها و شبکه های اجتماعی اصالت مادر ایرانی و اون تصوری که ما از مادر داریم داره از بین میره آقا. دارن فرهنگ مادر رو از خانواده های ایرانی میگیرن.
چیزی که ما قبلا از مادر نوعی در خانواده ایرانی انتظار داشتیم مادر بود تو فیلم علی حاتمی، اما چیزی که الان دارن به خورد من و شما میدن ترسیم مادر نوعی به شکل مریم امیرجلالیه.
الان تو شبکه های اجتماعی دارن سعی میکنن برای ما مادر من و شما الگو درست کنن .
یعنی تو کانالا و گروه ها مادر ایرانی فردیست که دمپایی را مستقیم به هدف پرتاب میکند، موقعی که ما خوابیم سر و صدا میکند، سوپ را به عنوان شام میشناسد، چیزهایی که تو خونه گم میشود را پیدا میکند و با عمه ها مشکل عدیده دارد.
در حالی که همه مادرها این ویژگیارو ندارن البته جز اینکه سوپُ به عنوان شام به رسمیت میشناسن.
امروز رسانه ها دارن مادر ایرانی رو از لحاظ شخصیتی دچار دوگانگی شخصیتی میکنن آقاااا.
تو اینترنت مادر اصیل ایرانی کسیه که برای هر دردی فقط یه دارو داره اونم چایی نباته، اگه جاییت درد گرفت که درونی بود میگه چایی نباتو بخور، اگه درد عضلانی بود چایی نبات رو بمال . اگه از وسط قاچ خوردی با نخ نباتی که تو چایی آب شده بخیه بزن.
ولی برعکس مامان ایرانی تو تبلیغات و فیلمای تلویزیون کسیه که بچه حتی اگه کار بد کنه مامانش میگه ساسان جان بیا آب پرتقال برات گرفتم با استیک بردپیتت بخوری. آقا کار تو تبلیغاتای تلویزیونی به جایی رسیده بچه رو پشتیبان بزرگ میکنه نه مامان. تو تبلیغات نشون میده بچه تا زیرگلو رفته تو گِل، وقتی میاد خونه، مادرش خوشحال میشه ، لبخند میزنه. چرا که یه پودر لباسشویی خریده.
تو اینترنت مادر ایرانی کسیه که بچه های فامیل و همسایه رو میزنه تو سر بچه خودش، کمترین اهمیت رو به بچه ش میده و معتقده بچه ش به هیچ دردی نمیخوره.
ولی تو تلویزیون و تبلیغات مادرا میگن کجات درد میکنه عزیزم بده بوس کنم خوب شه. بعد هم یه چکاب کاملِ سر تا پا از بچه میگیرن.
یعنی الان مامان خود من بین دوراهی مونده. اول پسر همسایه رو اینقدر میزنه تو سرم که پسر همسایه غر میشه، بعد بخاطر صدماتی که از زدن پسر همسایه تو سرم ایجاد شده منو میبره بیمارستان چکاب بدم.
الان تو رسانه ها مادر شده نماد کسی که همه ش در حال خرید وسایل خونه ست، چشم و هم چشمی میکنه و تو کار عروس و دومادش موش میدوونه ، آخرشم میزنه کانون خونواده رو میپاشونه.
ولی مادر ایرانی همونی بود که تو شرایط سخت با دمپایی قهوه ای سوخته جلو بسته لاستیکی رو کاشیهای حیاط خونه راه میرفت لخ لخ صدا میکرد، یخ حوض میشکوند همیشه هم یه نمه فلفل به مقدار لازم تو دست و بالش داشت برای تربیت صحیح فرزند ازش استفاده میکرد. تو اون شرایط بچه تربیت میکردن دکتر مهندس. کانون خانواده رم گرم نگه میداشت.
دفعه بعدی در مورد فرهنگ سازی در مورد پدر ایرانی باهاتون صحبت میکنیم و بهتون میگم که چه پدری دارن از پدر ایرانی در میارن.
(این یک متن طنزه پس زیاد جدی نگیریدش)