داستان از آنجا شروع شد که خسته بودم از فریب ،از دورویی ، از دروغ ،از خیانت کسانی که باور داشتم دوستان حقیقی ام هستند و هرگز برایم بد نمیخواهند ...اما خواستند و مرا برای کار نکرده پیش این و آن بدنام ... و شدم دلشکسته ، تنها با نگاه هایی بدبینانه ....
تا یک روز طنین صدای کسی از پشت هزاران سیم و کابل تلفن ،روح خسته و دل زخم خورده ام را مرهم شد و اینجا شروع عشق بود ....
هر روز طنین صدایش جانی در رگ هایم تزریق میکرد و طنین صدایش دوای دردهای دلم شده بود ،عادت نکرده بودم بلکه جرعه جرعه عشق را از صدایش می نوشیدم و غافل از مستی خوشی بودم که نصیبم میشد ...مستی ای مدام که بعدها فهمیدم .....
بله