مگه میشه همش الکی باشه؟
از قدیم گفتن تلاش که کنی ثمره اش رو میخوری شده 10 سال بعد اما بلاخره ثمره میده؛
اینهمه همه ما فکر میکنیم،حرف میزنیم بابقیه،ایده هایی رو انجام میدیم یا برای چیزی که میخوایم تلاش میکنم هیچ کدام از چیزی که میخوام بگم دور نیست!
میشه یعنی بی ثمر باشه واقعا؟
یعنی میشه من اینهمه آوازه عشق در گوش کسی بخوانم و اون تنفر داشته باشد؟
یا من سالیان سال کسب و کارم را رونق دهدم زیباتر کنم اما بی ثمر باشد؟
مگر میشود؟ بیهوده باشد؟ درسته ناامیدی در بین تک تک لحطه های زندگی است اما چرا باید این ناامیدی دلیلی باشد که من ادامه ندهم؟ یعنی آنقدر تلاش من ناچیز است که یک حس که تلقینی است بر ذهن کلمه ایی ساخته ی ذهن ناکافی، بر اینهمه دویدن و ایده و فکر من بتواند پیروز شود و من از تلاشمدست بردارم؟
به خودت بیا! لطفا! اگه آدم انجام دادنی انجامش بده! اگه فکر میکنی ایدت میترکونه انجامش بده! درسته صبر کن اما صبرت برای شروع باید کم باشه بجاش صبرت رو برای ثمره اش بزار مطمعن باش بهش میرسی.
من بهت باورم دارم!
من به ذهنی که بتونه خودش رو جمع کنه باور دارم!
من به ایده هایی که میچرخه باور دارم!
من به تو باور دارم!