داره بهم خوش ميگذره... مثه هر شب ِ ديگه. شبهاي تنهاييم.
راستش... هر شبِ من يلداست،
و ٣٠ آذر ها براي من يه شوخي جذابه.
داره بهم خوش ميگذره چون من با عكست كه هميشه چسبيده رو صفحه گوشيم و يه فنجون قهوه ، كه كافئينش تا يكي دوساعت بيشتربيدار نگهم داره، و چند تا شاخه گل نرگس كه از طرف تو به رسم قديم براي خودم خريدم ... ، نشستيم دور هم و من با طعم قهوه و بوي نرگس و ژست فريبندت توي عكس دارم كِيف ميكنم.
اين سكوت بي نظيره. اين سكوت منو انقدر دگرگون ميكنه كه ناخودآگاه آهنگ "آوار" فرهاد رو پلي ميكنم تا جمع همه لذت ها جمع بشه...
عجب دور همي اي شد ...
آره رفيق! داره بهم خوش ميگذره ، ولي جاي تو... نه جاي تو هرگز خالي نيست...