دل من جا مانده، پيش تو پيش دلت
نه مُجازِ ِ ماندن ، نه توان بر تركت
چه بهشتي ؟و چه جايي به جز اغوش خوشَت؟
ميتوان يافت كه سيراب شوم... از لذت؟
چه خوراكي ؟ چه طعامي؟چه شرابي؟
جز لبانت كه مرا هست ،مثالِ نعمت
چه غروبي؟ چه طلوعي؟ چه نگاه گرمي؟
جز دو چشمت كه مرا مست و خماري ، علت؟
چون نيازم به پرستش و نيازم به خدا
تو نيازي، تو نمازي،تو و آغوش و لبت