میتونم بگم داستان عاشقانه زیاد خوندم. از یه سری جنبهها، همهشون یکسانن ولی بعضیهاشون حرفهای بیشتری دارن که بهیادموندنیشون میکنه. این داستان از اونهاست که برام بهیادموندنی میشه ولی نه به خاطر زمینهی عاشقانهش بلکه به خاطر همون حرف متفاوتش یعنی سیستیک فایبروزیس.
نگارش این داستان خیلی قوی نبود. نمیدونم این که از فعلهای زمان حال برای داستان استفاده شد نقطهی ضعفش بود یا قدرتش، ولی شیوهی نگارش گاهی خوندن متن رو کند میکرد. برخی توصیفها به نظرم غیرضروری بودن و بعضی جملهها جزییات زیادی داشتن که ذهن رو از داستان اصلی دور میکرد. تکرار و حشو هم به نظرم زیاد بود، میدونی منظورم اینه که توی داستان، همه زیادی شونههاشون رو بالا میندازن و سرشون رو تکون میدن و فکر کنم عدد مورد علاقهی نویسنده هم یک میلیونه!
جز این موارد نگارشی، طرح و خط سیر داستان هم شاید بهترین نیست. در آغازش خیلی کند پیش میره. چند تا بخش آغازینش بیشتر مُعرفیه. ولی از نیمه به بعد، داستان خیلی تند میشه. یا شاید باید بگم برای رخدادها اون قدر که منطقی هست زمان گذاشته نمیشه. دوست ندارم از این مورد انتقاد کنم چون خیلی شیرینه، ولی این که ویل و استلا این قدر سریع و آسون و با این حال، عمیق به هم علاقهمند شدن به سختی باورپذیر بود. راستش حسم این جوری بود که نویسنده داره میگه "به هر حال قرار بر اینه که این دو تا عاشق هم بشن و چهجوری و تو چه مدتش هم مهم نیست و شما هم زیادی نپرسین دیگه". باشه نمیپرسم!
در مورد شخصیتپردازی، شخصیت استلا برام نسبتا جالب بود. ویل هنگام ورودش یه مقدار رو اعصاب بود ولی در ادامه خیلی خیلی دوستداشتنی شد. ولی شخصیت پو رو خیلی دوست نداشتم. توی این داستان اشارهای میشه به همجنسگرایی که تلاش کردم باور کنم برای افزایش مخاطب و فروش کتاب نبوده ولی قانع نشدم. همهش به این فکر میکردم که آیا این که دو نفر از بچگی با هم بزرگ بشن و به هم نگاه خاصی نداشتهباشن این قدر باورنکردنیه که حتما باید این جوری قانعم کنی؟
توی برگردان داستان هم چند جایی نادرستیهایی هست که بخوام بگم برگردان کاستیهایی داشته و بهترین نبوده. گاهی متن گژتابی داشته و همچنین این که واژههایی مانند اوکی توی برگردان آورده بشن، یعنی این که مترجم واژگان بیگانهای رو که قرار بوده به زبان پارسی برگردونده بشن رو توی متن ترجمه به کار ببره انگار که بخشی از زبان پارسی هستن.
پایان داستان هم شاید خیلی خوب نبود. فکر میکنم انتظار یه پایان قویتر داشتم. میخوام تلاش کنم مبهم بگم که داستان لو نره؛ فکر میکنم هدف از این پایان نمایش یه جلوهی امیدبخش بود برای بیماران و از این دید پایان خوبی بود، ولی فکر میکنم میشد این بخش توی داستان نباشه و مشکلی هم پیش نیاد. یا شاید یه پایان تلخ و شیرین بیشتر توی ذهن میموند.
یه چیز بامزه توی داستان که روی من تاثیر داشت؛ این که استلا فهرست وظیفه درست میکرد و خیلی بهشون پایبند بود، انگار باعث میشد دلم بخواد فهرست وظیفهها رو جدی بگیرم و دونهدونه خطشون بزنم. بهم یادآوری میکرد که چه حس خوبی داره.
بخش مورد علاقهم توی داستان نقطهایه که "پنج قدم فاصله" برای نخستین بار معرفی میشه. اینجا رو خیلی خیلی دوست داشتم. بینهایت زیبا و باارزش بود. این که این کار در ظاهر چقدر کوچکه ولی در حقیقت چه شجاعت بالایی پشتش هست. این بخش برام مانند یه نقطهی امید بود میان انبوه ناامیدیها. شاید همین قشنگش میکرد.
ویژگی برتر این داستان قطعا زمینهی سیستیک فایبروزیسشه و شیوهای که نویسنده خواننده رو با این بیماری آشنا میکنه. بستر یه داستان عاشقانه، چالشها و محدودیتهایی رو که این بیماری ایجاد میکنه بسیار ملموستر کرده و خواننده رنج شخصیتها و به همراهش صبر و شجاعتشون رو خیلی عمیقتر درک میکنه. همون طور که نویسندههاش گفتن هدف نگارش این داستان آشناکردن مردم با سیستیک فایبروزیس بوده که به نظرم این رسالت رو به خوبی انجام داده و نقطهی قوت داستان به شمار میآد.
این کتاب رو پیشنهاد میکنم برای آشنایی بیشتر با بیماری سیستیک فایبروزیس. وگرنه موارد دیگه مانند طرح عاشقانهی داستان یا خط سیر و پایان، چیزهایی نیستن که بگم نباید از دست بدی.