شاعر افغانستانی درگذشت

بانو "افتخار کاظمی" (اطمینان) شاعر افغانستانی، پس از عمری بابرکت، جهان و جهانیان را ترک کرد.
او فرزند حاجی محمدکاظم بازرگانِ شاعرِ اهل هرات بود. در این شهر کهن به دنیا آمده بود و ادب و فضیلت را در منزل پدری آموخته بود. او با شادروان حاجی محمدناصر اطمینان زندگی مشترک را آغاز کرد و سپس به شهر کابل کوچید. خداوند به این زوج فرهیخته احمدنائف، ناهید، ثریا، سهیلا، وحید، شکیلا و ژیلا را عطا کرد، همه فرزندانی اهل دانشورزی و مشتاق فرهنگ و ادب.
دریغ که وقایع پس از کودتای حزب خلق، این خانواده را نیز همانند دیگر خانوادهها به کشورهای دور و نزدیک مهاجر ساخت. جمعی از اعضای خانواده به ایران مهاجرت کردند و جمعی به کشورهای دیگر، تا این که همه دوباره در کشور کانادا گرد آمدند و این بانوی صاحب فضیلت، باقی عمر را تا لحظهٔ بدرود حیات در آن کشور و در کانون گرم خانوادهاش سپری کرد، هرچند داغ غربت، همه آنان را میآزرد. چنان که او خود در شعری گفته است:
ما رهروان خسته، نه از پا نشستهایم
دردا که از کجا به کجاها نشستهایم
چون برگِ زرد، از ستم باد مهرگان
هر گوشهای فتاده و هر جا نشستهایم
سرایش شعر، تسکینی بود بر این دردهای غربت، شعرهایی که در کتاب «قطرهای از بحر» گرد آمد و در سال ۱۳۸۸ شمسی / ۲۰۰۹ میلادی منتشر شد. در برگ برگ این کتاب رد پای احساس و قریحهٔ والای افتخار کاظمی را میتوان یافت.
او تا واپسین ایام عمر، با همه اثرات کهولت، روحیهای زنده و دلی مهربان داشت. در فضای مجازی فعال بود و صفحهٔ شخصی او در فیسبوک، از طبع جوان و سرزندهاش خبر میداد.
┄┅═✧❁💠❁✧═┅┄
https://newsnetworkraha.blogfa.com
https://t.me/newsnetworkraha