لعنت بهت آلارم!

به نظرتون لذت بخش ترین حس زندگی چیه؟
من که میگم خواب. مدیونین اگه فکر کنین شیرازیم!
البته این فقط نظر من نیست! خواب واسه ی ما آدمها همیشه یه فرصت فرار بوده. فرار از انسانهای دیگه، فرار از مشکلات، فرار از درد و روی هم رفته ، فرار از زندگی.
همینطور که خدا توی قرآن میگه :
اللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنْفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَالَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضَی عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَیُرْسِلُ الْأُخْرَی»؛ خدا روح مردم را هنگام مرگشان به تمامی باز می‏‌ستاند و [نیز] روحی را که در [موقع] خوابش نمرده است [قبض می‏‌کند] پس آن [نفسی] را که مرگ بر او واجب کرده نگاه می‌دارد و آن دیگر [نفس‌ها] را تا هنگامی معین [به سوی زندگی دنیا] بازپس می‌فرستد.

ولی این خواب که به تعبیر خیلی ها بهترین حس زندگیه، میتونه یکی از بدترین حس های زندگی رو هم در پی داشته باشه اونم چیزی نیست جز خواب موندن!
بعید میدونم کسی باشه که شب قبل از یه امتحان مهم یا یه مصاحبه کاری حیاتی، استرس خواب موندن نگرفته باشه.
جالبه بدونین این ترسِ خواب موندن از همون نژاد های اولیه انسان یقه ی ما آدم ها رو گرفته بوده البته ما هم بیکار ننشستیم! اول از خورشید کمک میگرفتیم بعد خروس بعدم که ساعتای رومیزی.
چند سال بعدم که به عصر تکنولوژی وارد شدیم و یکی از پر کاربرد ترین ابزار های موبایل های هوشمند وابسته به همین نیاز انسان بود : آلارم
من خودم به عنوان کسی که افتخار بیشترین تعداد خواب موندن در ادوار تاریخ بشر رو داره ، همیشه از طرفدارای پروپاقرص آلارم بودم. چند وقت پیش هم به پیشنهاد یکی از دوستان ، یه اَپ که مخصوص آلارام بود و نصب کردم. در وهله اول قابلیت های جالبی داشت مثلا وقتی که آلارم گوشی شروع میکرد به زنگ خوردن ، تا یه مسئله ریاضی و حل نمی کردی قطع نمی شد. تا یه مدتم واسه من خوب جواب میداد ولی این آخریا پا میشدم یه معادله دیفرانسیلِ سه معادله سه مجهول حل میکردم دوباره میخوابیدم.
بعد از اینکه دیدم مسئله ریاضی دیگه جواب گو نیست ، دست به دامن یه قابلیت دیگه شدم. شب قبل از خواب باید از یه جسمی عکس میگرفتی و صبح وقتی آلارم شروع به زنگ خوردن میکرد تا وقتی دوباره از اون جسم عکس نمیگرفتی قطع نمی شد. یادمه یه بار تو دوران دانشجویی شب قبل از امتحان رفتم از در سالن مطالعات عکس گرفتم ، بعدشم با خیالت راحت گرفتم خوابیدم. دیگه خودتون تصویر من و ساعت پنج صبح در حالی که دارم تو راهرو ها میدوم و گوشی رو کردم تو خشتکم تا صداش ، بقیه رو بیدار نکنه تصور کنید.
همه ی این ماجرا ها من و به این فکر وادار کرد که چه قابلیت هایی میشه به اپلیکیشن آلارم اضافه کرد تا ما خوابالو ها صبحا خواب نمونیم.
یکی از چیزایی که به ذهنم رسید این بود که اگه تا نیم ساعت بعد از آلارم تو یه مکان خاص نباشی صد هزار تومن از حساب بانکی به نفع خیریه کم بشه!
یا مثلا اگه تا نیم ساعت بعد آلارم ، پنجاه قدم راه نرفته باشی به رئیست پیام بره که خواب موندی!
یا مثلا به کراشت فحش های بدی ارسال بشه!
در نهایت اگه خدا بخواد و این کرونا بره ، چند وقت دیگه دوباره باید برگردیم به همون دوران لعنت بهت آلارم! ولی اگه میخواید دیگه هیچ وقت خواب نمونید ، مولانا راهش و هشتصد سال پیش گفته:

هر که در خواب ، خیالِ لبِ خندان تو دید
خواب از او رفت و خیالِ لبِ خندان ننشست!

#آلارام

#روایتگرباش