✔️ جملهای منتسب به حضرت امیر هست که میفرماید: «طمع آن است که انسان برای به دست آوردن اندکی، بسیاری را از دست بدهد.»
✔️اگر بخوایم این گزاره رو به دید اقتصادی ترجمه کنیم باید بگیم طمع افزایش ریسک بدون افزایش متناسب بازده است. قبلا توی اپیزودهای فینسوف (خصوصا اپیزود رقصنده با ریسک) بحث کردیم که کل کاری که انسان در تاریخ بشر برای بهبود وضع خودش انجام داده افزایش بازده در کنار کاهش ریسک هست. مثلا کمربند ایمنی بازده شما رو بالاتر بده (اجازه داده با سرعت بیشتری بتونی جابجا بشی) و در عین حال ریسک شما رو هم کاهش داده.
✔️ همینطور حرص و طمع منجر به بدتر شدن وضعیت برای کل اقتصاد میشه. توی متن بالا گفتیم که سفتهبازی با این روایت تشویق میشه که انسانهای معمولی هم میتونن ثروتمند بشن. در حالی که توی یک بازی مجموع صفر، تنها اتفاقی که رخ میده جابجایی ثروت هست. یعنی برد من در گرو باخت دیگری هست. اما طمع و روایت سفتهبازی و این روایت که شما هم میتونی ثروتمند بشی، باعث میشه که شما مدام ریسک بالاتری قبول کنی (حتی اگر ندونی داری ریسک قبول میکنی) در حالی که بازدهات متناسب با اون افزایش پیدا نمیکنه.
✔️ کار دیگهای که طمع میکنه اینه که افق دید رو کوتاه میکنه. میدونیم که در کوتاه مدت همه بازیها مجموع صفر هستند. سود واقعی در بلندمدت تولید میشه. با این همه اگر شما افق دیدت رو کوتاه مدت کنی هیچ سودی کسب نمیکنی. وقتی همه جامعه روایت طمع رو بپذیرن، همچنان در لوپ کوتاه مدت میمونن و هیچ ارزشی تولید نمیشه.
✔️ توی این زمان کسی که به جای طمع، روایت بلندمدت رو بپذیره یعنی توی این سیستم کار نکنه و هدفش این باشه که در بلندمدت سود کسب کنه میتونه موفق بشه و کل جامعه رو هم به جلو بکشه.
✔️ به عنوان مثال صاحب خانهای رو تصور کنید که به جای اینکه هرسال اجاره خونه رو ببره بالا، اجازه بده برای مدت طولانی مستاجر بمونه. شاید در نگاه اول طرف داره ضرر میکنه. اما سود بلندمدتی که میکنه بیشتره. مثلا اون مستاجر که میدونه چند سال قراره توی این خونه زندگی کنه، بیشتر حواسش به تمیزی خونه هست در حالی که اونی که میدونه آخر سال قراره بره، همچین چیزی فکر نمیکنه.
✔️ یا فروشندهای که به جای سود لحظهای به ساختن اعتماد فکر میکنه، میتونه در بلندمدت مشتری ثابت و همیشگی داشته باشه.
✔️ یا برنامهنویسی که به جای تغییر مداوم شرکت به هوای ۱۰ ۲۰ درصد حقوق بالاتر، توی همون شرکت میمونه و در نهایت مالک بخشی از محصول میشه.
✔️ یا کارفرمایی که به جای اخراج مداوم کارمندهاش به هوای پرداخت حقوق کمتر به اونها، اونها رو آموزش میده تا در بلندمدت بتونن بهرهوری خیلی بیشتری کسب کنن. و خیلی مثالهای دیگه.
✔️ شما با طمعی که داری خیلی سادهلوحانه فکر میکنی که داری سود بیشتری کسب میکنی. اما وقتی درست نگاه کنی میبینی که نه تنها سود نمیکنی که شدیدا هم ضرر کردی. چون ریسک بیشتری رو به بهای بازدهی نامتناسب قبول کردی. البته عجیب هم نیست. چون آدم اون ۱۰ میلیون حقوق بیشتر رو راحتتر درک میکنه اما اون جایگاه شغلی چون عددی نیست قابل درک هم نیست. به همین خاطر خیلی از مردم درکی از ریسک ندارن.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
📊 شبکههای اجتماعی
Instagram | Telegram | Twitter
🔈 چندرسانهای:
Castbox | Virasty | YouTube
🔗 شبکههای داخلی:
Bale | Eitaa | Rubika
🌐 وبسایت:
finsoph.ir