چند وقتی است که میخواهم این متن را بنویسم اما بحثی که شب گذشته با علی دادخواه داشتم، موجب شد تا این متن را بنویسم.
ویرگول یک سرویس بسیار جذاب بود که حقیقتا کار خود را در ابتدای امر بسیار خوب انجام میداد. سئوی بسیار خوبی داشت طوری که اگر به کسی میگفتیم فلان مطلب را سرچ کن مطمئن بودیم که صفحه اول گوگل هستیم.
اما پس از مدتها نتوانست یک سیستم درآمدزایی خوب برای خود دست و پا کند و در نهایت هم به چنین فلاکتی افتاد که مجبور است شرکتهای بی نام و نشان و بعضا حتی کلاهبردار را تبلیغ کند. (آمارکتس یکی از بدنامترین بروکرهایی است که در ایران کار میکند و همینطور طلاین به احتمال قریب به یقین در حال خالی فروشی طلاست)
همینطور سیستم تایید دو مرحلهای محتوا، حذف محتواهای کاربران و... در کنار سیستم بدوی برای پروموت کردن برخی نوشته ها منجر به آن شده است که هرروز تعداد مخاطبان ویرگول کم و کمتر شود.
من این را بر اساس مشاهده محتوای خودم میگویم. محتوای من پیشتر روزی ۳۰۰ ۴۰۰ بازدید میخورد اما امروز به زحمت به ۳۰ ۴۰ بازدید میرسد.
پیشتر در ایمیلهایی به علی آجودان ایدههایی برای درآمدزایی میگفتم اما امروز حوصله آن را هم ندارم. چون برخی از ایدههایی که مطرح کردم با کمک چت جی پی تی، در یک آخر هفته قابل پیادهسازی بود. به عنوان مثال ساختاری که برای پادکستها مطرح کردم و گفتم که ویرگول به جای آنکه سرور اجرای پادکست باشد، تبدیل به هاست پادکچر شود ، بر روی وبسایت فینسوف در کمتر از دو ساعت پیادهسازی کردم.(بدون کوچکترین اطلاع از برنامه نویسی)
به هر حال هرآنچه بود گذشته است. بهترین کار این است که این نعش را یکبار برای همیشه به روی زمین بیندازید یا اینکه یکبار برای همیشه تصمیم بگیرید و آن را بلند کنید.
آن هم با یک حرکت اساسی. اول از همه به محتوای خوب جایزه بیشتری بدهید، محتوای چند رسانهای را پروموت کنید و ویرگول را به یک شبکه اجتماعی متصل به سایر شبکههای اجتماعی (مانند تلگرام) متصل کنید.
API ویرگول را ازاد کنید تا محتوا به راحتی قابل انتقال باشد. گیمیفیکیشن ویرگول را افزایش دهید. با ایجاد تایملاینهای جذاب با کمک هوش مصنوعی نودهای مختلف ویرگول را به هم متصل کنید تا کاربران بتوانند در بین جوامع مختلف حرکت کنند و از این اقدامات. در غیر این صورت تنها کاری که میکنید به دوش کشیدن یک جنازه است که بوی گندش همه را اذیت میکند.
دوستدار شما حاج احمد سبحانی (فینسوف)