
مقدمه میروم سر اصل مطلب. وقتی ایران باخت خودم را داشتم،اما خودی غمگین.
مثل آدمی بودم که گشته گشته گشته، بعد از سالها خودش را یافته است،چه لقاء شعفناکی! بعد که خودش را درآغوش کشید و رو بوسید و سر برآورد از تنش، بوی مرده شنید، جسدی سرد را بوسیده بود.چه لقاء دردناکی شد. چه تعلق غمگینی.