فضای شاد و دوستانه، تحمل شکست، اشتیاق به آزمایش، امنیت روانی، تعامل بالا و ... به عنوان ویژگی جذاب محیطهای استارتاپی و شرکتهای نوآور بیان میشود. اما علی رغم جذاب بودن این موارد به نظر میرسد کجفهمیهایی را در پی داشته است. به نظر ما توجهمان را بر بخشی دوست داشتنی فرهنگ گذاشتهایم و به روی دیگر سکه توجه نکردیم. در صورتی که عدم توجه کافی به این پارادوکسها ممکن است ما را با شکست مواجه کند.

یکی از این کج فهمیها مربوط به تحمل شکست یا در آغوش گرفتن شکست است. با توجه به اینکه نوآوری شامل کاوش در زمین های ناشناخته و شرایط نامطمئن است، جای تعجب نیست که تحمل شکست یکی از ویژگیهای مهم فرهنگ های نوآور باشد. اما علی رغم اینکه تحمل شکست جزیی از این فرهنگها است، اما سازمان های نوآور نسبت به بی کفایتی بسیار بی تحمل هستند. بررسی ایدههای مخاطرهآمیز که در نهایت شکست میخورند خوب است، اما مهارتهای فنی پایین، تفکر شلخته، عادتهای بد کاری و مدیریت ضعیف پذیرفته نیست و افرادی که انتظارات را برآورده نمیکنند اخراج میشوند.
استیو جابز به خاطر اخراج افرادی که به نظرش وظیفهاش را انجام نمیداد معروف بود. در آمازون، کارمندان بر اساس یک منحنی رتبه بندی می شوند و قسمت پایین توزیع حذف می شود. گوگل به داشتن فرهنگ بسیار کارمند پسند شناخته شده است، اما همچنین دارای یک سیستم مدیریت عملکرد دقیق است که اگر افراد در نقش فعلی خود فوق العاده نباشند آنها را به سمت نقشهای جدید هدایت میکند.
حقیقت این است که تحمل شکست مستلزم داشتن افراد بسیار شایسته است. نوآوری معمولا مملو از عدم قطعیت است و شما نمیدانید که چه چیزی را نمیدانید و مجبورید در طول مسیر حرکت خود یاد بگیرید. "شکست ها" در این شرایط درس های ارزشمندی در مورد مسیرهای پیش رو ارائه می دهند. اما شکست همچنین می تواند ناشی از طراحی های ضعیف، تحلیل های ناقص، عدم شفافیت و مدیریت بد باشد. بنابراین ایجاد فرهنگی که به طور همزمان یادگیری از طریق شکست و عملکرد فوق العاده را ارزش بداند مشکل است.
یک شروع خوب این است که تفاوت بین شکست های مولد و غیرمولد را مشخص کنید: شکست های مولد دانش ارزشمندی را نسبت به هزینه خود تولید میکنند. یک شکست تنها در صورتی باید جشن گرفته شود که منجر به یادگیری شود. بنابراین کلیشه رایج جشن گرفتن شکست اشتباه است. ما شکست را جشن نمیگیریم بلکه یادگیری حاصل شده را جشن میگیریم. یک پروتوتایپ ساده که به دلیل یک مشکل فنی ناشناخته قبلی مطابق انتظار عمل نمی کند شکستی است که میتوانید آن را جشن بگیرید، به شرطی که دانش جدید بتواند در طراحی های آینده به کار رود. عرضه یک محصول بد با مهندسی ضعیف پس از صرف 500 میلیون دلار برای توسعه آن فقط یک شکست گران است.
ایجاد فرهنگ مبتنی بر شایستگی مستلزم بیان شفاف استانداردهای عملکرد است. اگر چنین استانداردهایی به خوبی درک نشده باشند، تصمیمات دشوار پرسنل می تواند دمدمی مزاجانه به نظر برسد یا بدتر از آن، به عنوان مجازات شکست تعبیر شود. بنابراین رهبران و مدیران ارشد در سراسر سازمان باید انتظارات خود را به طور واضح و به طور منظم بیان کنند.
برای جذب افراد با کیفیت باید استانداردهای استخدام را افزایش دهید، حتی اگر به طور موقت رشد شرکت شما را کُند نماید. همچنین شما باید افراد بی کفایت را خارج کنید حتی اگر بی کفایت شدن یک فرد ناشی از تغییر فناوری یا محیط شرکت باشد. نگه داشتن افرادی که منسوخ شده اند ممکن است دلسوزانه باشد، اما برای سازمان خطرناک است.
منبع: The hard truth about innovative cultures
بازنشر از تورق: https://t.me/Tavaroghstd