
سینمای خوب چیزیِ که ما باورش کنیم و سینمای بد اونه که باور نشه. چیزی که من بهش علاقهمندم اون چیزاییه که شما میبینید و باور میکنید.
میگوید: بازیگر باید بازیگری با حقیقت و با ایمان به آن چیزی که در صحنه انجام میدهد در تماشاگر نفوذ کند. بازیگر برای بیدار کردن احساس ایمان تماشاگر به آنچه که روی صحنه باید صادقانه و طبیعی باشد، به «حقیقت» احتیاج دارد. حتی اگر این حقیقت را تجسم به وجود آورده باشد، طوری که شخص بتواند به آن ایمان بیاورد و با آن زندگی کند.
پیتر بروک می گوید: «بازیگری عبارت است از نمایش یا اجرای عملی ویژه روی صحنه. تظاهر کردن، بازآفریدن، تجسم بخشیدن و بازی کردن نقش مثلا در یک نمایش.»
استلا آدلر در تعریف بازیگری میگوید:
بازیگری پاسخی خلاقه و آکنده از پویایی به محرکها، در شرایط یک زندگی فرضی است که به شیوهٔ زندگی شخصیت و محیط او، زمان و مکانی که در آن زندگی میکند به گونهای که افکار و عواطف مورد نظر را به تماشاگر منتقل کند، وفادار است.