خوشا آلودر رو آب و هوایش
نسیم دلگشای با صفایش
بهشتی آسمانی در زمین است
هوایش دلنواز و دلنشین است
بلندابامی از شراست اینجا
نمیدانی چقدر زیباست
نمای خانههایش پلکانی
گمان داری که در مازندرانی
میان روستا جریان رود است
به زیبایی دل هر کس ربودست
به تابستان که قابش هفت رنگ است
صدای شرشر آبش قشنگ است
مگو تل اسد این صخره کوه است
نگهبانی پر از فر و شکوه است
عجب زیبا مسیر هفت تخته است
که پله پله باغ است و درخت است
به هر سو بنگری از پیش و از دور
به پیشاپیش چشمت باغ انگور
اگر انگور آلو در نخوردی
هنوز از زندگی کامی نبردی
نسیم سردره عطر حیات است
گلستانی پر از باغ و نبات است
معطر از گل زرد مسیرش
هوای روحبخش و بینظیرش
ترنم با غبار صبحگاهی
چو آمیزد به هم دارد نگاهی
جوار شیشه سنگر برف دارد
تو گویی با نگاهت حرف دارد
تفرجگاه پر از شور و حال است
به دربندی که نامش بیخ خال است
اگر از آلو در کوچکه بدانی
دلت را میبرد او ناگهانی
آلو در کوچکه چشم و چراغ است
آلو در کوچکه سلطان باغ است
آلو در کوچکه غم را کند خاک
آلودر کوچکه دل میکند پاک
در آنجا چشمهای دایم بهار است
همیشه خرم و پربرگ و بار است
نبینی غیر خیر و مهربانی
درآن ساعت که بادامش تکانی
درآن ساعت که بادامش تکانی
به زیر سایه گردو نشستن
در دل را به روی غصه بستن
ز سینه رنج دنیا را به در کن
به خاک پاک آلودر سفر کن
همیشه خاک پاکت پر گهر باد
به شرا سربلند و معتبر باد
همین ملکی که من گفتم خصالش
خداوندا نگه دار از زوالش
#شعرآلودر#احمد رفیعی آلودری متخلص به رفیع#