مدتیه که دوستان زیادی به من مراجعه میکنند و درباره ایدههای نوشون برای ایجاد یک استارتاپ جدید صحبت میکنن. افراد مختلف با زندگیها و شخصیتهای متفاوت. طبیعتا ارتباط معناداری بین ایدههایی که افراد ارائه میدن و زندگی شخصیشون وجود داره که میشه به راحتی با کمی کنجکاویِ گاها بیش از حد(؟!)، این ارتباط رو پیدا کرد.
نکته قابل توجهی که در این مدت بهش پی بردم، در مورد شکل کلی ایدههایی هست که بچههای برنامهنویس عموما ایجاد کننده یا توسعهدهنده اونها بودن که به نظرم رسید بد نیست کمی در رابطش صحبت کنم.
شاید برای شما هم پیش اومده باشه که یکی از دوستانتون، با یه لامپ روشن توی ذهنش بیاد پیشتون و از ایده ناب جدیدش برای شروع یک استارتاپ طوفانی صحبت کنه. پای حرف بعضی از این دوستان که بشینید میبینید در رابطه با «شترگاوپلنگ» با شما صحبت میکنن. یک ایده جدید، که وقتی بار اول بیان میشه به نظر میرسه یه چیزی شبیه «شتر» باشه. یه مقداری که شما هم در بحث تعامل داشته باشید و چند نکته مبهم رو بپرسید تا بیشتر با این ایده آشنا بشید، میبینید که نه! اصلا ایده در رابطه با یک «گاو» هست. احتمالا در این جور موارد وقتی وارد پیشبینی نحوه درآمد هم بشید متوجه میشید که اصلا چیزی که قراره محور اصلی کار باشه، یه «پلنگه»!
در واقع ایدهای که خیلی از دوستان، به خصوص برنامهنویسها که من هم جزوشون بودم و هستم، تو ذهنشون پرورش میدن، چیزی جز یک تصویر مبهم از یک «شترگاوپلنگ» نیست. معمولا هم این محرک اصلی ایده، ارائه یک ارزش اولیه بوده که چون نمونههای مشابه زیادی داشته یا امید زیادی به درآمدزایی اون وجود نداره، سعی میشه ضعفهای اون رو با یک گاو و در نهایت با یک پلنگ، پوشوند.
نکته جالب این که این نوع تفکر بین برنامهنویسها شیوع خیلی زیادی داره که به نظر من، ناشی از یک نکته بسیار مثبت و یک نکته بسیار منفی هست.
نکته مثبت، قدرت تصویرسازی و تخیل خیلی خوب این افراد هست. برنامهنویسها معمولا افراد زیرک و خلاقی هستند که یاد گرفتند از ایدهپردازی و انتزاع برای حل مشکلات استفاده کنند. این قابلیت باعث میشه، این افراد به محض این که یک عنوان برای یک نرمافزار جدید پیدا میکنند، شروع به نوشتن یک متن بلندبالا از ویژگیها و امکانات اون نرمافزار کنن و این ایده جدید، به طور پیوسته در پسزمینه ذهن افراد، بیشتر و بیشتر تثبیت بشه.
و اما در مورد نکته منفی قضیه، باید بگم متاسفانه عدم شناخت کافی از رفتار کاربران هست که یک شروع اولیه خوب رو تبدیل به یک شیب تند رو به پایین میکنه. احساس تعلق خاطر زیاد به این ایده انتزاعی که به خوبی هم پرورش داده شده و عدم آشنایی با روش صحیح شناختن رفتار کاربران یا مخاطبان، باعث میشن که نقاط ضعف و قوت این ایده، کاملا پنهان بمونن و یک آرمانشهر در دوردستترین نقاط قابل تصور برای صاحبان ایده، باقی بمونه.
علاقهمند هستم که نظرات دوستان رو در این زمینه بشنوم و از تجربیات بقیه و احتمالا نقدهایی که به این نظر وارد میشه استفاده کنم.
با سپاس بابت وقتی که برای مطالعه این سطور گذاشتید.
ارادتمند
احمد اسدی