
مقدمهای مختصر
در صنعت شکلات و شیرینی نامهای ذهن آشنا و پرآوازهی زیادی در ذهن افراد وجود دارد. عمده ترین نقطه ذهنه این فعالین داخلی این صنعت در مقایسه با برندهای قدرمتند فراملی، طعم، بسته بندی و خلاقیت است. به شخصه هنوز رقیبی جدی، برای طعمهای لذیذ و مزههای خلاقانه شکلاتهای خارجی (خصوصا اروپایی) ، با بستهبندی های آنچنانی در ایران نمیبینم؛ کما اینکه با وجود افزایش شدید قیمت شکلاتهای خارجی و محدودیتهای واردات آنها به ایران، تفاوت معناداری در میل و رقبت مردم به خرید این محصولات حس نمیکنم.
اشکالات این تبلیغ
این چند خط مقدمه، از این جهت حائز اهمیت و مرطبت با موضوع است که ورودی نامی جدید به این صنعت بسیار باید پر قدرت و با تحلیل رقبا صورت بگیرد. امروز (14 شهرویر 1400) حجم قابل توجهی از تبلیغات را از پاملا در شمال تهران مشاهده میکنیم، اما آیا این تبلیغات توانسته در ذهن منِ مخاطب اثری بگذارد؟! یا من را مجاب کند در آیندهای نزدیک دنبال تهیهی آن برم یا اگر در قفسهی سوپر مارکت مشاهده اش کردم، آن را برگزینم؟!
القصه من نه خلاقیتی در این تبلیغ میبینم، نه حتی یک ظاهر گرافیکی استاندارد یا حداقل شکیل که بتوانم با آن ارتباط برقرار کنم. این تبلیغ برای مصرف کننده تبلیغ صادقانه و خوبی است، چرا که به منِ مخاطب میفهماند، متولیان پاملا، همانطور که همتی به یک ارائهی خوب از معرفی خودشان نگماشتند، احتمالا در سایر مواردی که از چشم من پنهان هست - نظیر دقت نظر در کیفیت، طعم، سلامتی، نیاز مشتری، بسته بندی، کانالهای ارتباطیشان با مشتری و غیره - نیز تلاشی نکرده و نمیکنند. دست آخر باید عرض کنم، پاسخ من به پیام این تبلیغ (پاملو به به دنیای شیرینی و شکلات آمد) ، بی تفاوتی و فراموشی است؛ چرا که من قطعا مشتری یک برند بی سلیقه، بدون دقت نظر و غیر هوشمند نیستم.