
" زمانی روسای دو شرکت در یک صنعت با هم رقابت می کردند. این دو رئیس تصمیم گرفتند که به دامن طبیعت پناه ببرند، در آنجا چادر بزنند و درباره ی ادغام احتمالی دو شرکت به بحث بپردازند. این دو نفر در نقطه ای دوردست در دل جنگل های انبوه چادر زدند. ناگهان متوجه شدندکه یک خرس قهوه ای رنگ در برابر آنها روی دو پای عقب خود ایستاده و خرناس می کشد. اولین رئیس به سرعت یک جفت کفش ورزشی از کیف دستی خود بیرون آورد. دومین رئیس گفت: جناب شما نمی توانید از این خرس تندتر بدوید. رئیس اول پاسخ داد: شاید من نتوانم از این خرس تندتر بدوم، ولی تردیدی ندارم که می توانم تندتر از شما بدوم! این داستان تصویری از مفهوم مدیریت استراتژیک ارائه می دهد." کتاب مدیریت استراتژیک/ فردآر. دیوید/ ترجمه دکتر علی پارسائیان و دکتر سید محمد اعرابی
نزدیک بیست سال پیش دقیقا" در سوم خرداد 1380 یکی از دوستام (مجید عباسی) این کتاب رو به من هدیه داد و از آن تاریخ زندگی کاری و شخصی من عوض شد. از آن سال در شرکتهای مختلفی کار کردم ولی سال 1399 برام تجربه ی تازه ای بود.
از سال 98 درگیر راه اندازی یک برند در کاشی و سرامیک برای یکی از دوستان بودم که در زمینه چینی بهداشتی و شیرآلات نیز فعالیت بسیار قوی ای داشت و یکی از رهبران بازار بود. نزدیکای اواخر سال بود و ما هم اول راه برند بودیم؛ تعدادی طرح تولید کرده بودیم و منتظر بودیم که طرح های دیگرمان تولید شود؛ از طرفی مجموعه ای که در آن کار می کردم از دور دستی به تولید کابینت روشویی هم داشت و در این وقفه ای که بین تولید طرح های سرامیک داشتیم تصمیم گرفتم که بیکار ننشینم و به قسمت های دیگر فروش نیز کمک کنم.
تحلیل بازار را شروع کردم و دیدم که باز مثل همیشه قیمت برنده میشه. قیمت ها در بازار خیلی تند بود و دلیلش هم قیمت تمام شده محصول بود. یه ماموریت برای خودم تعریف کردم و روانه کارخانه ای شدم که در آن تولید کابینت روشویی می کردیم.
مدیرعامل کارخانه هفت هشت سال از من کوچکتر بود ولی بسیار با سلیقه و منظم. اینقدر کارخانه اش تمیز بود که من روزایی را که کارخانه میرفتم خیلی دوست داشتم. پیشنهاد بهش دادم که اجازه بدهد که من اطلاعات تولید و خرید لوازم و قطعات را داشته باشم تا بتوانم کمکش کنم تا قیمت تمام شده اش را پایین بیاورم. بسم الله. شروع کردیم به آنالیز کردن. اول از همه BOM محصولات را در آوردم و محاسبه کردم که در هر محصول چقدر هزینه کرده ایم (این کار قبلا" نشده بود و بر اساس تجربه که چقدر مثلا" ورق مصرف شده و چقدر لولا و ... قیمت گذاری می کردند). همین روش قیمت محصول را خیلی منطقی کرد و قیمت بعضی از کالاها را بالا برد و خیلی ها را پایین آورد.
به روشهای کار کارگران دقت کردیم و در یه سری از ایستگاه ها روش کار را عوض کردیم. شروع کردیم به بررسی منابع خرید و کلی تغییر در خرید کالا و انبارش آن به وجود آوردیم. باورتان نمی شود که همین تغییرات چه درصد قابل توجهی در قیمت تمام شده ی محصول گذاشت. سی درصد، باورتان می شود، سی درصد از قیمت تمام شده ی محصول کم شد.
حالا برایتان نگم که درست در انتهای سال 98 کوید 19 نیز وارد بازار شد و ما آماده نبودیم. نه سایتی نه شبکه ی اجتماعی ای، انگار مجموعه ی ما هیچ ارتباطی با دنیا مدرن نداشت. در نظر بیاورید که مجموعه ای بدون ارتباط با دنیای دیجیتال رهبر بازار باشد. به نظرتان این نشان قدرت است یا ضعف بازارهای ما؟ ولی اصلا" جواب این سوال مهم نیست چون کرونا باعث شد که بفهمیم که دنیای دیجیتال چه مزایایی برای کسب و کارها دارد و چقدر دوستان دیجیتال مارکتر وجودشان برای هر کسب و کاری ضروری است. یاد روان شاد آقای فتحعلی اویسی افتادم که در یک سریالی میگفت "دیجیتالم کجا بود"
کم کم قضیه برای خود من هم جالب شد. حالا این که چیکار کردیم تا فروش بهتری از رقبا داشته باشیم بماند ولی فکرم کماکان درگیر تولید کابینت روشویی بود. کارم بابت راه اندازی کاشی و سرامیک هم تقریبا" تمام شده بود و از آن مجموعه جدا و جذب مجموعه ی دیگر در زمینه تولید کاشی و سرامیک شدم تا اینکه توسط یکی از دوستان (مهندس مهدی علوی) با دیجیتال مارکتینگ و کلاسهای آقای عادل طالبی آشنا شدم.
آقای طالبی از اول کلاس از همه ی کلاس خواست که یک سایت تا پایان دوره راه اندازی کنیم و من هم بابت علاقه ای که موضوع کابیت روشویی داشتم سایت "کابینت باز" را زدم. راستش رو بخواهید اولش میخواستم که به مدیرعامل کارخانه ی روشویی کابینتی که در بالا بهش اشاره کرده بودم کمک کنم، ولی بعد از تمریناتی که انجام دادیم به این نتیجه رسیدم که موضوع خیلی خراب تر از این حرف ها است. ما نه تنها پلتفرم بلکه مارکت پلیس مناسبی هم برای ارائه محصولاتی نظیر کابینت روشویی، شیرآلات، چینی بهداشتی و امثالهم نداریم. اکثر شرکت ها حتی یک سایت مناسب برای نمایش محصول جهت جذب مشتری صادراتی هم ندارند. جایی خواندم آمازون که یکی از مارکت پلیس های مشهور آمریکا هست، 25 درصد سهم بازار تجارت الکترونیک آمریکا را به خودش تخصیص داده است، حالا ببینید که چقدر از سهم دنیا را به خودش اختصاص داده و چقدر نقدینگی به سمت کشورش حواله کرده است.
به عنوان کسی که سالها استراتژی را در سازمانها و کسب و کارهای مختلف پیاده کرده باید بگم که احتیاج به کفش داریم، احتیاج داریم که عاقل باشیم و در جنگل یک کفش برای دویدن همراه داشته باشیم. الان وقت عمل است وگرنه نه تنها کسب و کار بین المللی بلکه کسب و کار داخلی مان را هم از دست می دهیم.
من که فکر می کنم تازه متولد شده ام و کلی کار دارم، یه کفش هم برای خودم توی کوله پشتی ام گذاشتم. این نوشته را نوشتم چون فکر می کنم ممکنه تجربیات کاری من جرقه ای تو فکر کسی بزند. دمتون گرم که خوندید.