
فیلم ایپ من2(IP Man2) از یک داستان برای رهایی از فقر شروع میشه و به یک داستان برای کسب احترام تموم میشه. اما قسمت جذابش برای من بخش پایانی یا همون مبارزه با غربی هاست. مبارزه ای که قوانینش به نفع طرف غربی تغییر می کند علارغم اینکه مکان مبارزه در چین است اما زمین مسابقه حتی در مسابقه پایانی چینی نیست، داور هایی که طرف غربی ها رو می گیرند و خودشون رو بی طرف نشون می دهند. دنیایی بسیار شبیه چیزی که هر روز در عرصه سیاست و اقتصاد می بینیم. ایپ من در این شرایط ضربات سختی را تحمل می کند و چندین بار تا مرز شکست پیش می رود. در این میان خاطره از خودگذشتگی استاد هونگ که جان خودش را فدا کرد ولی شکست را در مقابل حریف غربی نپذیرفت تا چیزی از احترام مردمش کم نشود، انگیزه ای بود که ایپ من را از شکست به پیروزی رساند و در نهایت فقط با ضربه زدن به عضلات بازو که نقاط قوت اصلی حریف است و گرفتن توان او پیروز می شود.
بخش دوم جذاب برای من صحبت های ایپ من پس از پیروزی بود. ایپ من در انتها می گوید هدف نه اثبات برتری کسی بر کس دیگری بود. بلکه خوب است همه به هم احترام بگذاریم. در حقیقت ایپ مردم فقیر و ضعیف چین را با قدرت خود و گرفتن قدرت حریف در عرصه مبارزه رزمی ، شایسته احترام کرد. رمز به رسمیت شناختن من و شما هم در هر عرصه ای فقط قوی شدن و شناخت خوب از حریف است.
فداکاری ها و همراهی های همسر ایپ من و به صورت کلی عنصر خانواده در این فیلم به صورت خوب و قوی ای نمایش داده شده بود.