امروز مدرسه ابتدایی بودم. مدرسه هنوز هم جای جالبی است. بچه ها هنوز هم توی صف وول می‌خورند. بچه‌ها هنوز هم به بغل دستی‌شان بد و بیراه می‌گویند. بچه‌ها هنوز هم به طور پیوسته از این همکلاس و از اون همکلاس شاکی هستند. اونها هنوز هم موقع زنگ آخر با جیغ و فریاد از مدرسه بیرون می‌دوند.
هنوز هم هستند والدینی که شکایت بچه‌شان را به مدرسه می‌برند و از ناظم مدرسه کمک می‌خواهند. هنوز هم هستند والدینی که به خاطر نمره بد دیکته و ریاضی به مدرسه می‌روند و به معلم بچه غر می‌زنند. هنوز هم هستند والدینی که سر لج با سیستم آموزشی خودشان یواشکی به بچه‌هایشان جایزه می‌دهند.
هنوز هم مدرسه‌ها امکانات درست و حسابی ندارند. هنوز هم دستگاه فتوکپی تند تند خراب می‌شود. هنوز هم بعضی کلاس‌ها به جای کولر، پنکه سقفی دارند. هنوز هم مدرسه‌ها «بابا مدرسه» دارند. هنوز هم مدرسه‌ها مشکل دائمی بودجه دارند. و هنوز هم همه متعقدند بیشترین تمرکز جامعه باید روی آموزش باشد در حالی در عمل جزیی از کم اهمیت‌ترین امور است.
بچه‌ها کمی لوس‌تر شده‌اند و امکانات مدرسه‌ها کمی مدرن‌تر، ولی به شخصه حس می‌کنم تغییر عمده‌ای جز این‌ها اتفاق نیفتاده.
i hate school
