من خدای خوبی نبودم
مرا ببخش
مرا ببخش که شش هزار سال عبادتت را نادیده گرفتم
ببین
این همان سیاره آبی
این همان سیاره خزه پوش
آرام و حیرت انگیز است
که خون از آسمان خراش ها و خیابان های نافرمش
بالا زده
متاسفم
باید همان روز، که قابیل هابیل را کشت
این پرونده را می بستم
اما
ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است
حالا تماشا کن
تماشا کن از این بالا
که چگونه صاعقه پشت صاعقه
که چگونه گدازه پشت گدازه
آتشفشان بارانده ام بر سرشان
دیگر نشانی از آن ها نیست
ببین پیچک را که چگونه پیچیده بر لوله ی خمپاره اندازه ها و تانک ها و تفنگ هاشان؟
ببین چگونه علف از شیشه پنجره های روانی برج هاشان بالا می رود
چیزی نگو
گوش کن
این صدای سینه سرخ است
این صدای زنجره است
این صدای نهنگی ست که می کوباند تنش را دوباره بر تن اقیانوس
این صدای رودخانه ای خروشان است
که خون می شوید از کف پیاده روها
می شنوی؟
آن دسته قوچ را ببین
که چگونه به آن مسافرخانه ی متروکه پناه آورده اند
و سایه گرفته اند
در حیاطی ترک خورده و سیمانی
دیگر تمام شد
من این پرونده را بستم
و دوباره سیاره ای آرام و آبی
و دوباره زمینی سبز
آفریده ام
برای پرنده و گیاه
برای ستاره و ماهی و ماه
مرا ببخش
من خدای خوبی نبودم
من به تو یک بهشت بدهکارم
#افشین_افشنگ
@afshinafshang
