راستش بهنظرم میاد که باید قبول کنیم که توی دورهو زمونه ای داریم زندگی میکنیم که باید بدونیم خیلی چیزا عوض شده. مثلاً اینکه دیگه کسی شاید مثل قدیم لذت نبره که بخواد بره میدون انقلاب و یه ساندویچ بگیره بخوره بلکه الانا چه شکلی بودن یه ساندویج در انتخاب و حتی طعم و مزه لحظه اول تاثیر گذاره. خیلیا توی طراحی فضای کافشون دقت لازمو میکنن، چون آگاهن که شرایط یه جوری سخت شده که اول باید ذهن مشتریشون رو جذب کنن و قلقلک بدن بعد بخوان که فرد از ساندویجشون لذت ببره و برسه به مرحله وفاداری !

خب حالا بیاید انتقاد کردن رو مثل یه ساندویج ببینیم. قبلنا شاید خیلی مدلای متفاوتی از همه چیز و همه کارو طرحی انتقاد میشد اما الان جواب نمیده چون خیلی چیزا عوض شده و دیدگاه ها متفاوت شده. پس نمیشه صاف و پوسکنده از یه تیم انتقاد کنیم بلکه باید اول فضای ذهنیش رو آماده کنیم.
قطعا انتقاد کردن درست، در یک شرکت به همه کمک میکنه که درست تر جلو برن که تهدید ارو به فرصت، از فرصتا بهره مند، از قوت ها استفاده و کموکاستی و ضعفاشون رو رفع کنن اما راستش ساندویجی:)
اول یه نفس عمیق، بعد انتخاب زمان درست و در نهایت درک افراد و آگاه از شرایطشون حالا نقطه شروع میشه این که با یه دمتون گرم حرفامون رو که البته از نظر خودمون منطقی هست بگیم و انتقادامون رو کم کم بگیم.
این اسمش انتقاد سالم در شرکت های نوینه که به همه اجزا در پیشرفتشون کمک میکنه. پس همه از هم می تونیم انتقاد کنیم خیلیم قشنگه اما ساندویجیش:))