
هر آن دلبر که چشم مست دارد
هزاران چون منی پا بست دارد
میان عاشقان آن ماه سیما
چو شعر من بلند و پست دارد
(باباطاهر)
امروز هم مثل هرروز از همون جا رد شدم . راستش مثل یک دختر بچه نوجوان که تازه داره بلوغ تجربه میکنه هیجان زده بودم . نمیدونم شاید هنوز بزرگ نشدم . بلاخره فقط پنج یا شش ساله که دیگه هجده سالم نیست .
با این افکار لبخندی زدم ولی خیلی زود خشکید .
اون امروز هم سرکار نیومده . آخ که چقدر دلم میخواد ببینمش . نگاهش . رفتارش . چشم هاش .............
هفته پیش برای اولین بار دیدمش و از همون موقع نتونستم چشمهاشو فراموش کنم . اگر میدیدینش حتما بهم حق میدادین . چشمهاش همرنگ دریاست اما اونقدر عمیق که میتونی کهکشان توی دریا ببینی . دقیقا همونقدر هم مه آلود . انگار که میخواد چیزیو پنهون کنه .
میخوام ببینمش میخوام دعوتش کنم . اما فقط همون یکبار دیدمش . اخه کدوم آدم عاقلی یه هفته تموم سر کار نمیاد . ای بابا !
بعد اینکه کامل توی دلم غر غر کردم رفتم توی کافه و بعد سفارش قهوه از همکارش پرسیدم : اون یکی همکارتون نیستن ؟
: کی ؟
: میدونی همون که چشمهاش خوشگله . قدش بلنده . . .
: اها . کارشون دارید ؟
: بله . میخواستم اگر ممکنه شمارشونو بگیرم . شاید دلشون خواست جایی دعوتم کنن .
: ............. ایشون بیمار هستن . مجبور بودن چشمهاشونو عمل کنن . .......... و اینکه ........
: خدای من . الان حالشون خوبه ؟ میدونین کجا بستری ان ؟
: ایشون همسرم هستن .
.
.
.
میتونین حال منو تصور کنین دیگه . یادمه همه خونیو که توی صورتم جمع شد با تمام وجود حس کردم . خلاصه کنم تونستم مثل یک بزرگسال رفتار کنم و بعد صحبت و عذر خواهی و آرزوی سلامتی از اونجا بزنم بیرون . این شعر باباطاهر هم از همون موقع توی ذهنم پخش میشه . نکته اخلاقی ؟
چمیدونم . خب عاشق و مست چشمهاش نشو قبلش چک کن ببین طرف کیه .