دل بی نوا

یجور عجیبی دلتنگم .

حس میکنم قلبم داره فشرده میشه . انگار زندانی زندان ذهن نچندان آروم خودم هستم .

وقتی آدمها کنارم هستن حتی بدتر هم میشم .

آخه دلم یادش میوفته این آدم اونی نیست که باید باشه .

موندم منتظر کی نشسته . کی دلمو اینطور ناآروم کرده ؟ کیه که حتی اسمشو نمیدونم .

چه شکلیه ؟

اصلا آیا کس دیگه ایه ؟

یا

قهرمان بی نوای دلم ، خودمم ؟