نام دیگر هنر مس و پرداز، نقاشی روی مس است. این هنر که نوعی نقاشی روی ظروف مسی است از میناکاری الهام گرفته شده و می توان آن را زیرمجموعه هنر میناکاری روی مس به شمار آورد. علت نام گذاری آن این است که پرداز روی مس را می توان تلفیقی از هنر میناکاری با مس پرداخت شده در نظر گرفت.
محصولات این هنر شامل آجیل خوری مس پرداز، تنگ، سنبلدان، سنگاب، شکلات خوری، قندان و کشکول مس پرداز، گلدان مس پرداز، کاسه و بشقاب مس پرداز و … می باشد.
استادكاران چاقوساز، با توجه به سلیقه متقاضیان، ساختههاي متنوعی از چاقوها را در ابعاد متفاوت تهيه و به بازار عرضه می نمایند كه بعضاً جنبهي نمايشي و موزهاي نيز دارند ولي عموماً توليدات مزبور جنبه ي كاربردي و مصرفي دارند.
ملیله کاری بخشی از هنر فاخر فلزکاری در ایران به شمار می رود که از دیرباز رواج داشته است. بر اساس کشفیات باستان شناسی، قدیمی ترین اشیایی که می توان ریشه ملیله ایران را در آن جستجو کرد، متعلق به دوره هخامنشیان می باشد.
مصنوعات ساخته شده شامل: سرویس چایخوری ملیله کاری شده، شکلات خوری ملیله کاری، گلدان ملیله کاری، شمعدان ملیله کاری شده، قاب عکس و انواع زیورآلات ملیله کاری شده می باشد.
چاروق یکی از همین صنایع دستی است که نوعی پای پوش سنتی بوده و با استفاده از چرم گاوي، نخ های ابریشمی رنگي و نخ گلابتون در انواع مختلف: توری، پرده بند و تمام چرم (پشت باز و پشت بسته) تولید می شود. این هنر یک صنعت دستی ظریف و تزیینی به شمار می رود که ساخته های آن در محل مفروش استفاده می گردد.
گلیم به عنوان یکی از زیراندازهای بشر، دارای سابقه بسیار طولانی است بطوریکه از قراین و شواهد موجود برمی آید نخستین گلیم های دستبافت، بافت بسیار ساده داشته و از نخ های تار و پودی که بصورت یک در میان از زیر و روی یکدیگر می گذشته تشکیل می شده است.
گلیم بافی در ایران در مناطق مختلف از جمله گلیم شاه سون، لری، هرسین، بلوچ، خمسه، شیراز، سنندج، کرمانشاه، قشقایی، افشار، ترکمن، اردبیل و زنجان رواج دارد و همچنین سیرجان از سوی سازمان صنایع دستی به عنوان شهر گلیم نامگذاری شده است.