ویرگول
ورودثبت نام
افسانه حبیبی
افسانه حبیبیاینجا از تجربیاتم با کتاب‌ها و زندگی می‌نویسم.
افسانه حبیبی
افسانه حبیبی
خواندن ۳ دقیقه·۳ سال پیش

کتابی نه چندان خوب از یک نویسنده خوب

نظر کاملا شخصیم درباره نویسنده هایی که کتاب های زیادی مینویسن اینه که معمولا هم کتاب های خیلی خوب دارن هم متوسط و هم کتاب های ضعیف.

استفن کینگ نویسنده ی معروفیه طوری که حتی اگه کتابخون هم نباشید و کتابی ازش نخونده باشید بعیده که یکی از فیلم هایی که از کتاب هاش اقتباس شده ( رهایی از شاوشنگ، مسیر سبز و ...) رو ندیده باشین یا حداقل اسمشون رو نشنیده باشین. شهرت عمده استفن کینگ بخاطر کتاب های ترسناکشه به همین خاطر تو چالش کتابخوانی طاقچه با موضوع کتاب های ترسناک تصمیم گرفتم یه کتاب جدید ازش بخونم.

کتابی که خوندمش و اینجا میخوام معرفیش کنم کتاب موسسه است. این کتاب داستان سازمانیه که بچه هایی با توانایی های خاص (مثل قابلیت جا به جایی اشیا یا خواندن ذهن) را از خونه هاشون میدزده و به مکانی به اسم موسسه میبره این که هدف این سازمان از این کار چیه و سرنوشت این بچه ها چی میشه رو در طول داستان میفهمیم.

کتاب کتاب نسبتا طولانی ایه (تو طاقچه ۱۲۰۰ صفحه بود). ولی مطالب اضافی زیادی نداره، هیجان انگیزه و من توی مدت کوتاهی تمومش کردم.

منتها تنها نقطه قوت این کتاب همین هیجان انگیز بودنش و شخصیت پردازی تونیه (یکی از شخصیت های اصلی کتاب). ایده ی داستان ایده ی جدیدی نیست و داستانی هم که با این ایده روایت میشه چندان جذاب نیست. میشه گفت داستان ابتدا سعی میکنه ما رو با شخصیت ها آشنا کنه (در چند زمینه متفاوت، زندگی تونی، زندگی لوک و زندگی بچه ها در موسسه) و در نهایت این شخصیت ها به هم متصل میشن. مشکل اینه که به جز تونی که افسر پلیسه بقیه شخصیت پردازی ها خیلی ضعیفن، مخصوصا بچه های داستان به طوری که بعضی وقت ها کمتر از سنشون رفتار میکنن بعضی وقت ها متناسب با سنشون رفتار میکنن و بعضی وقت ها بیشتر از سنشون و این که کجا کدوم رفتار رو انجام میدن منطقی پشتش نیست.

شخصیت های بد داستان هم کاملا یک بعدی و کلیشه ای هستن که البته برای کتابی با این داستان میتونست نقطه منفی نباشه اگه ترکیب نهایی منفی (سازمان) منطقی و جذاب بود، که نیست.

در نهایت این کتاب هیچ حس خاصی رو به جز هیجان در من زنده نکرد نه باهاش ترسیدم، نه باهاش خوشحال شدم نه باهاش زیاد غمگین شدم و نه ذهنم رو درگیر خودش کرد.

با در نظر گرفتن همه ی این موارد توصیه نمیکنم این کتاب رو بخونید مگر اینکه فاکتور هیجان به تنهایی براتون کفایت کنه.

ولی بهتون پیشنهاد میکنم اگه دنبال داستان ترسناکید، میزری، اگه دنبال یه داستان با روایت و شخصیت پردازی خیلی خوب هستید، مقاومت و اگه دنبال یک درام جنایی هستید مسیر سبز رو از استفن کینگ بخونید.

من کتاب رو با ترجمه خانم مهتا عافیت طلب خوندم که به نظرم ترجمه قابل قبولی بود.

کتاب رو میتونید از اینجا توی طاقچه پیدا کنید.

یاد جمله ای از مایک تایسون افتاد: وقتی مشت زنی آغاز میشود، استراتژی جواب نمی دهد.
با خودش فکر کرد:《آدم به همه چی عادت میکنه.》این خیلی ترسناک بود.
جهنم منتظرمه، من هم اونجا منتظر تو هستم!





چالش کتابخوانی طاقچه
۳
۴
افسانه حبیبی
افسانه حبیبی
اینجا از تجربیاتم با کتاب‌ها و زندگی می‌نویسم.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید