رفاقت در روزگار ما معنایی غریب یافته است. گاهی نقاب رفاقت، سنگین‌تر از هر دشمنی است. در روزگاری که بسیاری در لباس دوستی، تیشه به ریشه می‌زنند، این غزل درد دل شاعری است که رفاقت را نه در شعار، بلکه در عمل می‌جست.
«یولداش» روایتی شاعرانه از رفاقت، همراهی و چهره‌های گوناگون آدمی در فراز و فرود روزگار است؛ روایتی که در آن، مرز میان دوست واقعی و همراه ظاهری آشکار می‌شود.
---
---
سنه یولداش دئدیم اما چیخارین اولمادی یولداش
ائتمدین عهده وفا، اعتبارین اولمادی یولداش
باشیما هرنه گلیب بیر به بیریدن خبرون وار
ظاهراً جوشه ده گلدون، بخارون اولمادی یولداش
نچه یول چوبله‌میشم داشلاری یولداش قابوغوندان
ایندی باغلی یولوما بیر آچارون اولمادی یولداش
خرجلدیم هرنه گلنده الیمه منتی یوخدو
ولی نوبت سنه گلدی، آزارون اولمادی یولداش
حیف اولسون سنی باغبان کیمی من گونده بَجَردیم
میوه‌نی خالقا وریب بوردا بارون اولمادی یولداش
ائلدیریم تک سسیوی گویلره سالدون هارا چاتدی؟
بیر اووج سن یاغیشا انفجارون اولمادی یولداش
نانجیب‌دیر دیه‌جکسن بو شعیردن سورا شاعر
بو قدر قیمه‌یه آب‌دوغ خیارون اولمادی یولداش
یازدا گول، یایدا بیراز کولگه، پاییز بیر تزه یل
اولمادون هیچ بیری سن قیشدا قارون اولمادی یولداش
دوشدوم اللردن اله، قودولا داغدان یوخاری
گوروب انکار الدون، هیچ دامارون اولمادی یولداش
دوسلاری بوشلا یاپیش شعریدن آدینه آماندی
شعریدن آیری گمان روزگارون اولمادی یولداش
---
به تو گفتم رفیق، اما در عمل هیچ سودی نداشتی؛
به عهد خود وفا نکردی و هیچ اعتباری نداشتی رفیق!
از تک‌تکِ آنچه به سرم آمده خبر داری؛
ظاهراً به جوش هم آمدی، ولی بخاری ازت بلند نشد رفیق!
چند بار سنگ‌ها را از پیشِ پایِ تو جمع کردم؛
حالا برای راهِ بسته‌ام یک کلید هم نداشتی رفیق!
هر چه به دستم رسید بدون منت خرج کردم؛
وقتی نوبت به تو رسید خودت را به ناداری زدی رفیق!
حیف که مثل باغبان هر روز تو را پروردم؛
میوه‌ات را به خلق دادی و اینجا ثمری نداشتی رفیق!
صدایت را مثل صاعقه به آسمان‌ها انداختی، به کجا رسید؟
حتی برای یک مشت باران هم انفجار نداشتی رفیق!
بعد از این شعر خواهی گفت که شاعر نانجیب است؛
برای این همه قیمه، آب‌دوغ‌خیاری هم نداشتی رفیق!
در بهار گل، در تابستان اندکی سایه و در پاییز کمی باد خنک؛
تو هیچ‌کدام از اینها نشدی و در زمستان هم برفی نداشتی رفیق!
از این دست به آن دست افتادم، تا بالای کوه دنبالم کردند؛
تو این قضیه را دیدی ولی انکار کردی، هیچ رگ غیرتی نداشتی رفیق!
آدینه دوستان را رها کن و به شعر چنگ بزن که امان است؛
به‌گمانم جز شعر، هیچ روزگار دیگری نداشتی رفیق!
---
Yoldaş
Hüseyn Adinə Barandaq
Sənə yoldaş dedim amma çıxarın olmadı yoldaş
Etmədin əhdə vəfa, etibarın olmadı yoldaş
Başıma hər nə gəlib bir-bə-birindən xəbərun var
Zahirən coşə də gəldun, buxarun olmadı yoldaş
Neçə yol çöpləmişəm daşları yoldaş qabuğundan
İndi bağlı yoluma bir açarun olmadı yoldaş
Xərcledim hər nə gələndə əlimə minnəti yoxdu
Vəli növbət sənə gəldi, azarun olmadı yoldaş
Heyf olsun səni bağban kimi mən gündə becərdim
Meyvəni xalqa verib burda barun olmadı yoldaş
Ildırım tək səsini göylərə saldun hara çatdı
Bir ovuc sən yağışa infacarun olmadı yoldaş
Nanəcibdir deyəcəksən bu şeirdən sonra şair
Bu qədər qeyməyə abdux xiyarun olmadı yoldaş
Yazda gül, yayda biraz kölgə, payız bir təzə yel
Olmadun heç biri sən qışda qarun olmadı yoldaş
Düşdüm əllərdən ələ, qudula dağdan yuxarı
Görüb inkar eldun, heç damarun olmadı yoldaş
Dostları boşla yapış şeirdən Adine amandı
Şeirdən ayrı güman ruzgarun olmadı yoldaş
---
By Hosein Adinehbarandagh
I called you a companion, but you proved of no use in practice;
You broke no promise, yet you had no trustworthiness, companion!
You know every single thing that has happened to me one by one;
You seemed to boil over, but no steam rose from you, companion!
How many times did I clear the stones from your path?
Now my way is blocked, and you have no key for me, companion!
I spent whatever came to my hand without expecting gratitude;
But when your turn came, you feigned poverty, companion!
What a pity I tended you daily like a gardener;
You gave the fruit to the people, but here you bore no fruit for me, companion!
You cast your voice like lightning into the skies—where did it reach?
For a handful of rain, you had no explosion, companion!
After this poem, you will call the poet dishonorable;
For all this uproar, you didn't even have a yogurt-cucumber drink, companion!
In spring a flower, in summer a little shade, in autumn a fresh breeze;
You became none of these—in winter you had no snow, companion!
I fell from hand to hand, chased up the mountain's heights;
You saw it and denied it—you had no vein (no honor), companion!
Leave the friends aside, cling to poetry, Adineh, that is salvation;
Apart from poetry, you had no other fortune, companion!
---
Von Hosein Adinehbarandagh
Ich nannte dich Gefährten, aber in der Tat warst du zu nichts nütze;
Du hast dein Versprechen nicht gehalten, doch hattest du kein Vertrauen, Gefährte!
Du weißt von allem, was mir einzeln widerfahren ist;
Du schienst zu kochen, aber kein Dampf stieg aus dir auf, Gefährte!
Wie oft habe ich die Steine von deinem Weg geräumt?
Jetzt ist mein Weg versperrt, und du hast keinen Schlüssel für mich, Gefährte!
Ich gab aus, was mir in die Hand kam, ohne Dank zu erwarten;
Doch als du an der Reihe warst, tatest du arm, Gefährte!
Schade, dass ich dich täglich wie ein Gärtner pflegte;
Die Früchte gabst du dem Volk, aber hier trugst du keine Frucht für mich, Gefährte!
Du ließest deine Stimme wie einen Blitz in den Himmel steigen – wohin reichte sie?
Für eine Handvoll Regen hattest du keine Explosion, Gefährte!
Nach diesem Gedicht wirst du den Dichter unedel nennen;
Für all diesen Aufruhr hattest du nicht einmal ein Joghurt-Gurken-Getränk, Gefährte!
Im Frühling eine Blume, im Sommer etwas Schatten, im Herbst ein frischer Wind;
Du wurdest nichts davon – im Winter hattest du keinen Schnee, Gefährte!
Ich fiel von Hand zu Hand, bis zur Höhe des Berges gejagt;
Du sahst es und leugnetest es – du hattest keine Ader (keine Ehre), Gefährte!
Lass die Freunde los, klammere dich an die Dichtung, Adineh, das ist Rettung;
Abgesehen von der Dichtung hattest du kein anderes Glück, Gefährte!
---
حسین آدینه برندق، شاعر و غزل‌سرای معاصر با ۳۶ سال سابقه فعالیت ادبی، بنیانگذار کارگاه شعر آدینه برندق است. آثار او در نشریات رسمی همچون فصلنامه «اندیشه» (اداره فرهنگ و ارشاد خلخال) و کتاب مرجع «خلخال و مشاهیر» (۱۳۷۹) به چاپ رسیده، بر محوریت حفظ اصالت غزل کلاسیک، موسیقی کلام و پیوند میان ادبیات آذربایجان و زبان فارسی استوار است. غزل «یولداش» در تداوم همان نگاه پیشین شاعر به پیچیدگی‌های روابط انسانی شکل گرفته است.
Hüseyn Adinə Barandaq — müasir şair və qəzəlxan, 36 illik ədəbi fəaliyyət təcrübəsi ilə Adinə Barandaq Poeziya Atelyesinin qurucusudur. Onun əsərləri «Əndişə» rəsmi jurnalı (Xalxal Mədəniyyət və İrşad İdarəsi) və «Xalxal və məşhurlar» (۱۳۷۹) məcmuəsində çap olunub. Qəzəlləri klassik orijinallığı, söz musiqisi, Azərbaycan və Fars ədəbiyyatları arasındakı bağı qorumağı ilə tanınır.
Hosein Adinehbarandagh is a contemporary poet and ghazal writer with 36 years of literary experience, and the founder of the Adineh Barandaq Poetry Workshop. His works have been published in official journals such as "Andisheh" (Andisheh Quarterly, under the Khalkhal Department of Culture and Islamic Guidance) and the reference book "Khalkhal and Celebrities" (2000). His ghazals are known for preserving classical authenticity, musicality of language, and the connection between Azerbaijani and Persian literature.
Hosein Adinehbarandagh ist ein zeitgenössischer Dichter und Ghasel-Autor mit 36 Jahren literarischer Erfahrung und Gründer der Adineh Barandaq Poesie-Werkstatt. Seine Werke wurden in offiziellen Zeitschriften wie der Vierteljahresschrift „Andisheh“ (unter der Abteilung für Kultur und Islamische Führung in Khalkhal) und dem Nachschlagewerk „Khalkhal und Berühmtheiten“ (2000) veröffentlicht. Seine Ghasels sind bekannt für die Bewahrung klassischer Authentizität, musikalischer Sprache und der Verbindung zwischen aserbaidschanischer und persischer Literatur.
---
شما چطور؟ آیا در مسیر زندگی‌تان با «یولداش»هایی مواجه شده‌اید که در عمل، «یولداش» نبودند؟ خوشحال می‌شوم روایت‌تان را در بخش نظرات بخوانم.
سیز نئجه‌سینیز؟ حیات یولونوزدا «یولداش» آدی ایله تانیدیغینیز، آمما عمله‌ده یولداش اولمایانلارلا قارشی‌لاشمیسینیز؟ روایت‌لریزی شرح بؤلومونده اوخوماغا شاد اولارام.
Bəs siz? Həyat yolunuzda əməldə «yoldaş» olmayan «yoldaş»larla rastlaşmısınızmı? Fikirlərinizi şərhlərdə oxumaqdan məmnun olaram.
What about you? Have you ever encountered "companions" in your life who were not companions in action? I would be happy to read your stories in the comments.
Was ist mit Ihnen? Sind Sie im Leben schon „Gefährten“ begegnet, die in der Tat keine Gefährten waren? Ich würde mich freuen, Ihre Geschichten in den Kommentaren zu lesen.
---
#شعر #غزل #ادبیات_آذربایجان #حسین_آدینه_برندق #یولداش #رفاقت #شعر_ترکی
#Şeir #Qəzəl #Azərbaycan_ədəbiyyatı #Hüseyn_Adinə_Barandaq #Yoldaş #Dostluq #Türk_şeiri
#Poetry #Ghazal #AzerbaijaniLiterature #HoseinAdinehbarandagh #Companion #Friendship #TurkishPoetry
#Gedicht #Ghasel #AserbaidschanischeLiteratur #HoseinAdinehbarandagh #Gefährte #Freundschaft #TürkischePoesie
