دل نوشته...

سلام خدای خوبم؛

خدای مهربانم چند وقتیست عجیب دلم هوای تورا دارد...

چندوقتیست صبح که از خواب برمی خیزم ویاشب هنگام که در رختخواب دراز میکشم باخود وبه آرامی زمزمه میکنم که دیگر وقت بیشتری را برای درک واقعی وقلبی تو بگذارم!

ولی افسوس که آنقدر ناتوان وضعیفم که قدم هایم سست است وراهم طولانی...

فاصله ی من تورا "من"ی ایجاد کرده که وجودم را پرکرده،فاصله ی من وتورا تمام خودخواهی ها،غرورها،سستی های اراده و...ایجاد کرده...

البته مقداری امیدوارم به خودم...

چون:

میدانم در وجودم دعوایی به راه افتاده،دعوایی بین خیر وشر،ومن آرزوی وتلاشم براین است که خیر پیروز وشر نابودگرددو این آرزو جز با لطف وعنایت معشوقی جز توامکان پذیر نیست...

پس خدای خوبم دستم رابگیر و یاری ام ده...