من....

#امروز،متفاوت تر از هر روز دریافتم
که در گذشته ام هیچ چیز برای #تغییر نیست
که چه #کسانی رفته اند
و چه کسانی هستند
این دفعه برایم #سخت است،که قلبم را بنویسم
شاید یک #حس ناشناخته‌ای است که تا به حال #تجربه اش نکرده ام
که اینقدر با خودم #صادق باشم
احساس می کنم خالیِ خالیم
#احساس می کنم تمام کارهایم را انجام داده‌ام و #آسوده و راحت می‌توانم بدون هیچ مشغله‌ای بخوابم
نمی دانم کجا باید پیاده شوم
اما
این را خوب می دانم
از این به بعد #استرس راننده را ندارم که مبادا خواب بیفتد و همه چیز تمام شود
از الان به بعد کل مسیر را به خودم #فکر می کنم
#شعر گوش می دهم ،کتاب می خوانم و.. تا نوبت پیاده شدنم برسد
#ماشین عجیبیست!
نمیدانم
کی و کجا
سوارش شده‌ام
چون هم می توانم حس طراوت صبح را تجربه کنم
هم صدای #باران، نور #خورشید، سنگلاخ های کنار #رود
و از همه مهمتر
بعضی ها کنارم روی صندلی نشسته اند
که مرا وادار به *شادزیستن* می کنند
چندی پیش مردی آمد
و گفت
خانم بلیط تان را بدهید تا نشانش کنم
با چهره ای مات نگاهش کردم
چشمانش آرامشی داشت که غیر قابل بحث بود
خودش فهمید که نمی فهمم چه می گوید
و چه میخواهد
گفت:ضرری نمی کنید که جیبتان را بگردید
دستی در جیبم کردم و کاغذی در آوردم
بله
درست همین است
بدهیدش به من
از دستم کشیدش بهم پشت کرد و بعد دوباره برگشت و بهم پسش داد گفت:
بفرمایید..
برگه را که نگاه کردن نوشته شده بود #بلیط یک طرفه #آسمان یک کنده کاری ریز هم اون بالاش بود #مسافر_ویژه #تنها...
سرم را که بالا آوردم نبود
هیچ کس نبود
فقط من بودم
و #خرسی که در آغوشم بود
روی #تخت...
چه زود #دلم برای چشمانش #تنگ شد..
■یاس*_*