
در امتداد ساحل
صدای آشنایی به گوشم می رسد ، به سختی پلک هایم را باز می کنم ، تار می بینم ، پلک هایم پر از شن شده و رطوبت شنها پوست صورتم را به خارش انداخته ، صدای موج ها که به آرامی به ساحل می خورند ، گوش نواز است ، مثل خاطره ای دور و مبهم از شبهایی که کنار ساحل خزر چشم هایم را می بستم و دل به آواز خوشآیند موجها می سپردم ، لبهایم خشک خشک است ، نسیم شبانگاهی که از دریا روی ساحل می وزد بدنم را خنک می کند ، به سختی به پشت دراز می کشم ،حالا چشم هایم بهتر می بیند ،سوسو زدن ستاره ها در یک امتداد بی انتها اولین چیزی است که خوب می بینم ،انگار بدنم عریان است ، خیسی شنها پشتم را خنک کرده است . ناگهان نگران می شوم ،نکند کسی مرا اینطور عریان ببیند ، این فکر باعث می شود با سرعت از حالت دراز کش خارج شوم و بنشینم ، من کجا هستم ؟ ماجرا چیست ؟ مغزم کار نمی کند ، باید تمرکز کنم، دوباره لخت بودن، ذهنم را درگیر می کند ،چشم می گردانم در آن تیرگی شب ، چیزی پیدا نیست ، برمی خیزم ،پاهایم کم توان شده ، راه که می روم زانویم انگار خالی می کند و می خواهم زمین بخورم ، تلوتلو خوران پیش می روم ، چیز تیره ای از دورترها نظرم را جلب می کند ، وقتی می رسم تخته شکسته ایست که مقداری خزه به دورش پیچیده، ناامید می شوم ، دنبال چیزی میگردم که حداقل قسمتهایی از بدنم را با آن بپوشانم ،دلهره دارم که کسی مرا آنطور نبیند ،از دریا فاصله می گیرم و به سوی عمق ساحل گام بر میدارم به درختچه هایی می رسم که متراکم در امتداد ساحل مثل مرزی بین شنها و آن سوی خشکی کشیده شده اند ، سعی می کنم از میانشان عبور کنم ، شاخه ها بدنم را می خراشد و سوزشی عجیب روی پوستم می دود ، پشیمان می شوم و دوباره بر می گردم ، در امتداد خط دریا روی شن های ساحل شروع به حرکت می کنم ، جلوه ی نوری در دوردست امیدوارم می کند تا سرعتم را بیشتر کنم که ناگهان پایم به چیزی گیر می کند و به زمین می افتم، ظاهراً یک سبد چوبی است که سر و ته در شنها فرو رفته است ،با کمی تلاش، شنهای دور و برش را کنار میزنم و آنرا در می آورم ، خرت و پرت هایی زیر آن به چشم می خورد که از آن میان پارچه ای مچاله شده ، امیدوارم می کند ، آنرا که باز می کنم ، مثل شالی کهنه می ماند که حالا کلی از ماسه های ساحل به آن چسبیده است ، غنیمت است ،با خوشحالی آنرا دور کمرم می پیچم و دوباره با سرعت به سمت آن نور حرکت می کنم ، حالا انگار جرات پیدا کرده ام ، تا دیگران را ببینم و دیده شوم !
کمی بعد شعله های آتشی که برپا شده واضح تر است و کسی انگار کنار آن نشسته !
پشتش به من است و رو به هیزم هایی که در آتش می سوزند ، انگار پتویی به دور خود پیچیده است ، با فاصله ایستاده ام ،شاید هنوز متوجه من نشده است ، فقط صدای موج هاست که فضا را پر کرده و ترق ترق سوختن هیزم ها در آتش !
جلوتر می روم و آنسوی آتش روبرویش قرار می گیرم ، سرش را به سمت من می گرداند و لحظه ای به من نگاه می کند ، چشمهایش انگار آشناست و موهای خیس خورده و به هم چسبیده اش که حالا از زیر پتویی که روی سر انداخته و دور خودش پیچیده بیرون مانده اند ! زن دوباره بی تفاوت سرش بر می گرداند و درون آتش را می نگرد !