
انتقال
تا چشم کار می کند صحرا و تپه های شنی است ، آسمان صاف صاف است و هرم گرما از هرسو موج می زند ، پاهایم در شن ها فرو می روند ، به سختی پیش می روم ، قطره های عرق از روی سر تراشیده شده و بی مویم به روی صورتم سر می خورند ، به اطراف چشم می گردانم ، دلهره و بغض راه نفسم را بسته ،حتی می ترسم فریاد بزنم ، فقط دشداشه سفید و بلندی به تن دارم که حالا از خیسی عرق به تنم می چسبد ، چیزی یادم نمی آید ، هیچ فکری ،هیچ خاطره ای ،هیچ نام و نشانی ، از شدت بغض لبم مدام می پرد ، فقط می فهمم گم شده ام ، به ذهنم فشار می آورم ، راستی چه کسی هستم ؟ یک زمزمه گنگ در فضا جان می گیرد ، یک نجوا که مدام منعکس می شود مثل یک پچ پچ ، مثل یک حرف در گوشی که حالا در انعکاسی رازناک از زمین و آسمان صحرا تکرار می شود ، اسمم را صدا میزند ، هادی … هادی…. هادی….
ناگهان صدای زنگداری از پشت سر می شنوم ، خدایا ، این چیست ؟ انگار از زیر شنها جنبنده ای حرکت می کند و به سویم می آید ، وحشت تمام وجودم را پر کرده ، باید فرار کنم ، اما انگار پاهایم در شنها قفل شده اند ، همچنان همه جا نامم نجوا می شود ، هادی …. هادی ….. هادی !
زیر شنها درست پیش رویم ،از حرکت باز می ایستد ، از دل شن ها سر بر می آورد ، زبانم قفل شده و نفسم بند آمده است ، یک مارغول پیکر ، حالا در مقابل رویم مانند افعی رقص کنان از خاک برمی خیزد ، تا مقابل صورتم بالا می آید ، نگاهم به چشمانش که مانند دو شعله زبانه می کشند قفل می شود ، حالا دیگر پچ پچ صحرا خاموش شده است و من و ماری عظیم الجثه در سکوت مرگ آور صحرا در لحظهای که زمان از حرکت باز ایستاده ،چشم در چشم هم دوخته ایم !
چشمم سیاهی می رود ، حالا فقط گرمای شنهای داغ را رو پوست صورتم حس می کنم !
پلک هایم آنقدر سنگین شده که توان تکان دادن آن را ندارم ، دست ها و پاهایم انگار دیگر مال من نیستند ،شاید فلج شده ام ، شاید مرا نیش زده ، حس می کنم دور پاهایم حلقه زده ، حرکت می کند، مرا روی شنها می کشاند ، به کدام طرف؟ نمی دانم ، همان لحظه به خودم می گویم دیگر کار تمام است ، دوباره صدای پچ پچ صحرا شروع می شود ، هادی … هادی…. منتقل می شوی …منتقل می شوی…هادی… هادی….منتقل می شوی.
و دیگر چیزی نمی فهمم …