روز سوم از چالش صدروزبلاگینگ
خوب امروز بر خلاف روزهای قبل بود پر از کم خوابی و پر از ترافیک کاری جلسات کاری کم و جلسه آموزشی در محضر استاد درگی که افتخار شاگردی ایشون شامل حال بنده شده از دوسال پیش .

خوب اینها را هم نوشتم یکم پز بدم هم اینکه واقعا وقت سر خاراندن مثله قدیم که کارهای زیاد داشتم نبود و وقتی به خانه برگشتم ساعت حدودا هفت شب بود و اصلا حال نوشتن را نداشتم ولی گفتم بزار شروع کنم شروع کردم همزمان نوشتن و گرفتن فیلم برای صفحه اینستاگرام و یوتیوب خوب الان وسطشم این نکته رو گفتم بدونید که واقعا باید با زحمت و هول دادنه خودتون روزهای اول را شروع کنید و من هم مثله شما نیم ساعتی رو زمین لم داده بودم و با تمام وجود لش کرده بودم ولی میدانستم که باید بنویسم باید این اتفاق بیفتد.
نکته بعدی
یک نفر گفت شما ادعا نوشتن میکنی رعایت آداب نگارشی و نیم فاصله را نمی کنی ؟
جواب من : من هیچ ادعایی ندارم و تازه اصلا این کار وچالش را راه انداختم تا با هم دیگر این مراحل را طی کنیم و یاد بگیریم.

خوب برویم سراغ این تیتر بخت برگشته بعد از دو پاراگراف کمی هم راجع به چرا بلاگینگ و اصلا این کلمه بلاگ یک اینگ بهش اضافه کردیم
خوب اول از همه بگویم مطمئنن این کلمه از لحاظ قواعد ساختاری معنایی درست نیست و من همینجا هیچ عذرخواهی به کسی انجام نمیدهم و مفهموم اصلی کاره من بلاگ کردن روزانه بود .به همان روش ده پانزده ساله پیش که ما می آمدیم و اندک ذوقی به نوشته هایمان میدادیم و نوجوانان و جوانانی باهم شروع به حرکتی برای خلق و انتشار نوشته هایمان در پارسی بلاگ و میهن بلاگ یا انواع فروم ها و انجمن ها میکردیم یادش بخیر با چه ذوقی برای پذیرفته شدن در یک انجمن خاص دوروز صفحه ام را چک میکردم.
حال اینکه بلاگر و بلاگ کردن این روزها با انواع حالت های محتوایی رنگ و لعاب دیگر گرفته از خوشبختی و خوش اقبالی ماست . ولی نوشتن همیشه معجزه میکند.انجامش بدهید مطمئن باشید در هرکاری حتی جلوی دوربین رفتن هم به شما کمک خواهد کرد.
کار مداوم و مدامش خوب است بچه زرنگش خوب است اصلا تو کتابها نوشته بلاگری کاره عشقه .
یک شعر هم از خودم من باب بلاگری نوشتم البته باید با تنی از شاعران نامی کشور صحبت کنم تا ببینم کدامیک این شعر را بعهده میگیرند.
چند سوال شما که اینجا جواب خواهم داد
سوال اول واقعا باید صد روز بنویسم ؟
نه میتوانی سی روز بیایی ولی حداقل بیست ویک روز را باید همراه شوی
سوال دوم - بلد نیستم شما یاد میدهید؟
پاسخ : با کمال میل وظیفه خودم میدونم وقتی همراه شما در این چالش هستم روز به روز تا پایان این صد روز به شما از نوشتن بگویم و تجربیات را به اشتراک بگزارم.
سوال سوم - آیا از خارج از کشور میشود همراه شد ؟
پاسخ : تا اونجا که یادم میاد اونجا هم اینترنت هست( درسته لهجه تغییر کرد ولی فارسی یکم بلد بود ) آره عزیزم چرا نشه .
سوال چهارم - افسردگی دارم حوصله ندارم بنویسم ؟
پاسخ: اتفاقا چون افسردگی داری باید شروع کنی به نوشتن فکر کن هرروز یک روانپزشک که تو را کامل میشناسد با تو صحبت میکنه و تو از همه دغدغه هات با او میگی . نوشتن همین کار را برای تو میکند تازه روزای بعد چندین کاراکتر هم با تو همراه میشوند یک کاشف استعداد یک مربی ورزشی یک سرمایه گزار باور کن تمام این شخصیت ها در تو وجود دارد و نوشتن تو را به خودت نزدیک تر میکند.
راستی اگه تا اینجا اومدی یه چیزی خواهش میکنم برام کامنت کن حتی اگه شد خوده کلمه(( یه چیزی ))