از بچگی نسبت به کلمه نمی تونی و کار ها و کلماتی که منو محدود میکرد متنفر بودم .
یکی از دلایلی هم که از زیر کارمندی در اومدم همین محدودیت بود.

چند وقتیه یک پرنده (عروس هلندی ) گرفتم و اسمشو گذاشتم عسل از همون اول سره گرفتن قفس و اینکه باید حتما در قفسش باز باشه و تو اتاق من این آزاده با خانواده شرط کردم. چون کل گفتم از قفس و زندان و محدودیت متنفرم .
چند نفری هم بهم گفتن اگر بدت میاد خوب آزادش کن بره که من با این جمله جوابشونو میدم و میگم اگر این پرنده را از فضای بیرون گرفته بودند حتما اینکار را میکردم ولی اینها که در قفس هستند شرطی شده اند و مادرشان هم به صورت شرطی بارشان آورده.مطمئنم که کمتر از یک ماه در بیرون از فضای خانه مرده است.
خوب این پرنده در اتاق من آزاده و برای خودش جولان میده اکثرا در اتاقم پشت کامپیوتر که میشینم میاد روی دوش من میشینه و شروع میکنه سخن گفتن و با زبان حالش یک فیضی هم به مغز ما میده .من شبها فقط اون میزارم تو قفس و روشو میکشم چون ممکنه شروع کنه آواز خونی و یا ازچیزی بترسه صداکنه و نزاره من بخوابم وهمین الان هم زیر میز من داره میچرخه .
صبحها هم که ساعت صدا کردنش حولو حوش ساعت هفت صبحه یعنی موقعی که صدا میکنه به نشانه ابراز وجود که من بیدار شدم در قفسمو باز کن من میدونم حول و حوش هفته صبحه .
راستشو بخواهید یکم تو روزهای تعطیل که میخای تا 10 بخوابی نامردیه .
تازه در قفسم باز میکنم یه بالی میزنه و میاد رو من شروع میکنه راه رفتن که پاشو دیگه تاحدودی به جنس مونث بودنش مطمئن شدم و فهمیدم که باید در خدمت ایشان بود وگرنه میان بلندت میکنن ازجا .
تازه اگر اهمیت ندی و بخوابی میره سراغ انگشتان پا و شروع میکنه به نوک زدن و انگار دشمن باباشو دیده نوک میزنه و گاز میگیره .
خلاصه ما اومدیم برای خودمون یک حیوان خانگی داشته باشیم آقا بالاسر گرفتیم البته خانم بالاسر گرفتیم .
صبحها به صدای ایشان بلند میشیم
سره صبح باید ایشان را ناز کنیم یا ماساژ بدیم .
شبها باید بخوابونیمش
غذای خوب و آب تازه و این حرفها .
همه اینها را گفتم ولی واقعا بهش وابسته شدم و نمیتونم بیخیالش بشم .
فکر میکردم امروز دنیای قبل عسل و بعد عسل یک تفاوت داشت تعهد به حفظ و نگهداری یک موجود دیگر
و اینکه به نظرم فرق نمی کنه سگ گربه یا هر پرنده ای در خانه انسان نقش موجود جاندار داره وباید همه به نوعی مسئولیت آن را به عهده بگیرند .
یاد اون جوجه کپلی های زرد بی آزار و کوچولو زمان بچگی هم بخیر
یاد آن خروس زیبایی که یکی از دایی های مادرم از روستایش برای آورده بود و زیباترین خروس عمرم بود هم بخیر
یاد خانه عمو ساسان دوست پدرم که قناری ها در خانه اش آزادانه میچرخیدند هم بخیر .
یاد مرغ و خروس های خانه ویلایی مادر بزرگم که یک مرغ لاری داشتند که 5 جوجه ازش کشیدند هم بخیر .